Χωρίς λόγια

Άβαταρ μέλους
dimitrikotz
Δημοσιεύσεις: 1770
Εγγραφή: Σάβ 02 Μάιος 2020, 22:22

Χωρίς λόγια

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από dimitrikotz » Δευ 14 Σεπ 2020, 12:06

Θα μπορούσε να είναι ο τίτλος του βίντεο που θα δημοσίευα στο οποίο και είναι καταγεγραμμένο όλο το συμβάν. Θα ήταν αρκούντως διδακτικό για όλους, όμως αποφάσισα να μην ταράξω τους δικούς μου επιβεβαιώνοντας ότι οι ανησυχίες τους είναι τελικά βάσιμες. Απευθύνομαι στους νέους ψαροντουφεκάδες, αλλά και στους παλαιότερους σαν και του λόγου μου που θεωρούν ότι η εμπειρία, η σύνεση, η προνοητικότητα, "το πλάνο βουτιάς", μπορούν να μας κρατήσουν μακριά απ΄όλες τις κακοτοπιές. Μέγα λάθος, και τα λάθη αγαπητοί φίλοι στην θάλασσα πληρώνονται ενίοτε με την ζωή μας. Μπορεί να τα έχεις κάνει όλα όπως πρέπει, να έχεις υπολογίσει τα πάντα, κι όμως εκεί κάτω να συμβεί κάτι αναπάντεχο που να ανατρέψει όλα όσα είχες στο μυαλό σου να κάνεις. Σε αυτές τις καταστάσεις η ύπαρξη ενός ανθρώπου από πάνω, κατά 99% των περιπτώσεων, θα σου σώσουν την ζωή. Η αλήθεια είναι ότι το γνωστό σλόγκαν "ποτέ χωρίς ζευγάρι" μου φαινόταν κάπως γελοίο. Το αντιμετώπιζα μάλλον με χλεύη, τύποις και ουσία, τύποις γιατί η λέξη "ζευγάρι" αυτή καθ' εαυτή παραπέμπει σε ερωτικό σύντροφο και όχι σε δύο μαντραχαλάδες που ψαρεύουν Φανταζόμουν τον εαυτό μου με το ομώνυμο μπλουζάκι, και γελούσα από μόνος μου. Ουσία γιατί είμαι εραστής του μοναχικού ψαρέματος, δεν θέλω λόγια, δεν θέλω "high five", δεν θέλω τίποτα να μου χαλάει την σιωπή του βυθού, γιαυτό άλλωστε είμαι εκεί διάολε! Πάμε όμως στην ιστορία.

Βρίσκομαι ήδη στην θάλασσα γύρω στην μιάμιση ώρα. Κυκλοφορία μηδέν, μόνο κάτι μισόκιλα μωρά στηράκια έκαναν τις βουτιές μου ευχάριστες. Το καρφί γυμνό, και η βάρκα φαίνεται στο βάθος. Έχω ήδη συμβιβαστεί με την ιδέα της "άψαρης" επιστροφής, είμαι ευχαριστημένος που κολύμπησα και σήμερα. Σε μία από τις τελευταίες βουτιές μου κάθομαι στην κορυφή ενός υψώματος στα 19 μέτρα και περιμένω μπας και περάσει κανένα πελαγίσιο. Στρέφω το βλέμμα μου στην αποχή που είναι γύρω στα έξι μέτρα παρακάτω και βλέπω το μοναδικό αξιόλογο ψάρι της ημέρα, μία στήρα -την έκανα δύο κιλά περίπου - . Είναι ήρεμη και σουλατσάρει κάνοντας μικρούς κύκλους στην άμμο και και κάποια διάσπαρτα μονόπετρα. Θα μπορούσα να κατηφορίσω προς αυτή, αλλά αποφασίζω να μην τραβήξω την βουτιά και να ανεβαίνω προς την επιφάνεια για να χαλαρώσω και να καταστρώσω το σχέδιο δράσης. Αυτή εντωμεταξύ μπαίνει κάτω από ένα βράχο στην άμμο που εκ πρώτης όψεως δεν φαίνεται να της προσφέρει ασφαλές καταφύγιο.

Πράγματι στην επιφάνεια χαλαρώνω αρκετά και όταν είμαι έτοιμος και καταδύομαι σε κάποια απόσταση με σκοπό να την πάρω απ' έξω. Όλα είναι υπό έλεγχο, και δεν κάνω τίποτα ριψοκίνδυνο ή ανορθόδοξο. Προσγειώνομαι στην άμμο, αλλά βλέπω ότι το ψάρι είναι κρυμμένο και δεν έχει καμία όρεξη και καμία περιέργεια να με δει. Ετσι αλλάζω το πλάνο βουτιάς και κατευθύνομαι προς το βράχο όπου σε κάποια στιγμή το βλέπω όλο μπροστά μου. Έλα όμως που έχω και τα δύο λάστιχα, και η ενδεχόμενη βολή είναι σίγουρο ότι θα χαλάσει το ψάρι, αλλά και την βέργα, καθώς το ψάρι εφάπτεται του βράχου.. Αποφασίζω να πάω από την πίσω μεριά του βράχου έτσι ώστε η βολή να γίνει σ'ενα σημείο που είναι διαμπερές. Καθώς κάνω την κίνηση και η προσοχή μου είναι στραμμένη στο συγκεκριμένο βράχο, με την φόρα που έχω χτυπάω με δύναμη στο πάνω και πίσω μέρος του κεφαλιού σ' έναν άλλο βράχο που βέβαια δεν είχα δει. Το χτύπημα είναι δυνατό και το καταλαβαίνω για τα καλά, καθώς η στολή που φοράω είναι 2mm, που έχει γίνει στην πραγματικότητα ένα λόγω της φθοράς.. Μετά το πρώτο σοκ, ξεχνάω το ψάρι και ξεκινάω βουρ για την επιφάνεια. Δεν αισθάνομαι πόνο, απλά αναδύομαι χωρίς δεύτερη σκέψη. Όταν όμως βρίσκομαι στα 7 περίπου μέτρα αρχίζει μία ζάλη που όσο πλησιάζω προς την επιφάνεια, τόσο αυτή μεγαλώνει. Φτάνω εν τέλει στην επιφάνεια, παίρνω μία βαθιά ανάσα, αλλά αισθάνομαι σαν να είμαι ντίρλα στο μεθύσι. Έχω τρομερή δυσκολία να σταθώ σταθερός και δίνω μία μικρή μάχη να για κρατηθώ. Ίσως από εμπειρία, ίσως από ένστικτο κάνω την σωστή κίνηση, λύνω την ζώνη και γυρνάω ανάσκελα. Μετά από κάνα πεντάλεπτο επανέρχομαι και χτυπάω νοερά τον εαυτό στον ώμο λέγοντας του "το ξεπεράσαμε κι αυτό".

Όταν είδα το βίντεο στο σπίτι μου, αγριεύτηκα. Ακούω το μπάμ του κεφαλιού μου στο βυθό, την τρελή ανάδυση, και την μάχη που δίνω στην επιφάνεια για να κρατηθώ. Τα είχα όλα προγραμματίσει σωστά και όμως κινδύνευσα. Αυτό θα μπορούσε να γίνει και στα 10 και στα 5 μέτρα, δεν ήταν θέμα βάθους, ήταν μία "κακιά στιγμή" που μπορεί να συμβεί στον καθένα. Αν υπήρχε κάποιος άνθρωπος από πάνω, τώρα δεν θα έγραφα αυτό το δοκίμιο, απλό, αυτονόητο και απόλυτα αποτελεσματικό. Για αυτό λοιπόν αγαπητοί φίλοι να βουτάτε με παρέα, έστω και αν σας χαλάει κάπως το "cool", όλοι οι υπόλοιποι αδιόρθωτοι να ξέρετε ότι βουτάτε "at your own risk".

Άβαταρ μέλους
matador23
Δημοσιεύσεις: 3632
Εγγραφή: Τετ 23 Νοέμ 2011, 14:42
Ονοματεπώνυμο: Κοβάνης Κων/νος
Τοποθεσία: Θήβα - Βοιωτίας

Re: Χωρίς λόγια

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από matador23 » Δευ 14 Σεπ 2020, 12:44

Δημητρη , ευτυχως τελος καλο όλα καλα!

Χρειαζεται να βρουμε το θαρρος να μιλησουμε ανοιχτα για οτιδηποτε επικινδυνο εχουμε αντιμετωπισει στη θαλασσα.
Χανουμε καθε χρονο αρκετα ατομα, με ζευγαρι και χωρις, και αυτο ειναι κατι το οποιο πρεπει να τονισουμε στους νεους όσο το δυνατο συχνοτερα!

Οχι για να φοβηθουν τη θαλασσα.
Οχι για να αλλαξουν χομπι.

Αλλα για να μαθουν.
Η θαλασσα θελει σεβασμο.
Ειμαστε φιλοξενουμενοι σε ενα αγριο περιβαλλον , "αφυσικο" προς την ανθρωπινη φυσιολογια.

Η γνωση και το ζευγαρι σιγουρα βοηθανε να ελαχιστοποιηθει ο κινδυνος.
Ενα σχολειο επισης βοηθαει.
Ο σωστος εξοπλισμος επισης.

Ακομα και απλες πληροφοριες , που νεοι στο χωρο δεν γνωριζουν αλλα και οι εμπειροι πολλες φορες απο υπερβολικη σιγουρια ξεχνανε ...

Πονταρισμα σημαδουρας πριν την βουτια.
Μαχαιρι παντα μαζι ( καλυτερα να ειναι και 2) και σε σημειο ευκολα προσβασιμο και απο τα 2 χερια.
Ζωνη γρηγορης απελευθερωσης.
Τα ψαρια στη ψαροβελονα- στη σημαδουρα.
Αρκετα συχνα νερο- υλεκτρολυτες κτλ.

Δευτερο οπλο παντα μαζι για δευτερωματα.

Χιλιαδες πραγματα , ειπωμενα απειρες φορες, αλλα ποτέ δεν ειναι αρκετα.

Παντα πρεπει να τα ξανασυζηταμε
Παντα πρεπει να τα αναφερουμε.
ΛΑΔΙΑΣ : Η παρΑΝομη αλιεία δεν είναι ερασιτεχνική ή επαγγελματική: είναι απλά παρΑΝομη
CapetanThomas : https://www.spearfishingforum.gr/viewtopic.php?f=9&t=68075

treliAnemona
Δημοσιεύσεις: 45
Εγγραφή: Τρί 16 Φεβ 2016, 23:42

Re: Χωρίς λόγια

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από treliAnemona » Δευ 14 Σεπ 2020, 13:25

Παντα με προσοχη και καλα εκανες και το μοιραστηκες για να μην χαλαρωνουμε. Τωρα με το κεφαλι καλο ειναι να πας σε ενα γιατρο, τα χτυπηματα στο κεφαλι δεν ειναι αστειο πραγμα και αφου ζαλιστηκες καλο ειναι να το κοιταξεις.

Κοτοπουλο
Δημοσιεύσεις: 189
Εγγραφή: Παρ 01 Δεκ 2017, 10:12

Re: Χωρίς λόγια

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από Κοτοπουλο » Δευ 14 Σεπ 2020, 13:27

Σίγουρα είναι ένα χόμπι επικίνδυνο όσο ρηχά η βαθιά ψαρεύουμε..είμαστε σε ξένο περιβάλλον...Και σίγουρα το ζευγάρι σώζει ζωές ..
Ευτυχώς όλα καλά ! Καλές αναδυσεις σε όλους μας και πάντα με προσοχή σε ότι κάνουμε ! :hello:

Άβαταρ μέλους
dimitrikotz
Δημοσιεύσεις: 1770
Εγγραφή: Σάβ 02 Μάιος 2020, 22:22

Re: Χωρίς λόγια

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από dimitrikotz » Δευ 14 Σεπ 2020, 13:49

Αυτά που έγραψε ο Κώστας, πραγματικά πρέπει να είναι Ευαγγέλιο, έχουν όλα κεφαλαιώδη σημασία. Στα όσα σωστά αναφέρονται θα προσθέσω και κάτι ακόμα:

Αν είμαστε κουρασμένοι, έχουμε ξενυχτήσει την προηγούμενη, δεν αισθανόμαστε καλά ή για οποιονδήποτε λόγο δεν έχουμε όρεξη να βουτήξουμε, απλά δεν το κάνουμε. Η θάλασσα δεν θέλει μαγκιές, όπως λέει και μία φίλη μου "Η μάνα του φευγάτου δεν έκλαψε ποτέ"!!

Άβαταρ μέλους
thalassa50
Δημοσιεύσεις: 14630
Εγγραφή: Κυρ 21 Δεκ 2008, 17:01
Ονοματεπώνυμο: jiannis petropoulos
Τοποθεσία: κερατσινι -αμφιαλη -πειραιας

Re: Χωρίς λόγια

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από thalassa50 » Δευ 14 Σεπ 2020, 16:18

Μα με at my own risk οδηγω αυτοκινητο αλλα και μηχανη μεγαλου κυβισμου ,σκαρφαλωνω στα βουνα και κατσαβραχα αλλα κανω και ψαροτουφεκο (καπου καπου πλεον :D )Στα δυο πρωτα πιθανον αν ο μη γινετο ........... να μην φταιω εγω ,στα αλλα δυο ομως ????παντα μα παντα ο ανθρωπινος παραγοντας η αιτια και στην δικη σου περιπτωση η αγωνια να βρεις σημειο να βαρεσεις το ψαρι διοτι ειχες και τα δυο λαστιχα οπλισμενα (αραγε δεν μπορουσες να ξεοπλισεις επι τοπου το ενα ??η να ανεβεις να ξεοπλισεις να παρεις μια ανασα και να ξαναπας κατω αφου αυτο απο τυν τρυπα δεν θα εφευγε??λεμε τωρα κατοπιν εορτης βεβαια :) )
Τωρα οσον αφορα το ζευγαρι??η αποψεις μου ειναι πολυ γνωστες :) δευτερον ,τρακαρισματα θα εχουμε συνεχεια (ετσι επωδυνα να μην ειναι δημητρη μου )και ευτυχως ολα καλα ,τριτον ,δεν μου αρεσει η ζαλαδα στα 7 μετρα και ειμαι της αποψης να το ψαξεις αμεσα σε γιατρο.
Και τελος
βιντεοοοοοοοοο βρεεεεεεεεεεεεεεεεε ,βαλε να δουμε :D
το δεν γινετε δεν υπαρχει ,το δεν θελω υπαρχει .

Άβαταρ μέλους
mike_m
Δημοσιεύσεις: 1114
Εγγραφή: Δευ 20 Νοέμ 2006, 15:30
Τοποθεσία: Λευκωσία Κύπρος

Re: Χωρίς λόγια

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από mike_m » Δευ 14 Σεπ 2020, 16:34

dimitrikotz έγραψε:
Δευ 14 Σεπ 2020, 12:06
... Σε μία από τις τελευταίες βουτιές μου κάθομαι στην κορυφή ενός υψώματος στα 19 μέτρα και περιμένω μπας και περάσει κανένα πελαγίσιο. Στρέφω το βλέμμα μου στην αποχή που είναι γύρω στα έξι μέτρα παρακάτω και βλέπω το μοναδικό αξιόλογο ψάρι της ημέρα, μία στήρα -την έκανα δύο κιλά περίπου - .

Έλα όμως που έχω και τα δύο λάστιχα, και η ενδεχόμενη βολή είναι σίγουρο ότι θα χαλάσει το ψάρι, αλλά και την βέργα, καθώς το ψάρι εφάπτεται του βράχου.. Αποφασίζω να πάω από την πίσω μεριά του βράχου έτσι ώστε η βολή να γίνει σ'ενα σημείο που είναι διαμπερές.

Έχω τρομερή δυσκολία να σταθώ σταθερός και δίνω μία μικρή μάχη να για κρατηθώ. Ίσως από εμπειρία, ίσως από ένστικτο κάνω την σωστή κίνηση, λύνω την ζώνη και γυρνάω ανάσκελα. Μετά από κάνα πεντάλεπτο επανέρχομαι και χτυπάω νοερά τον εαυτό στον ώμο λέγοντας του "το ξεπεράσαμε κι αυτό".

Όταν είδα το βίντεο στο σπίτι μου, αγριεύτηκα.
Μεγάλε πηγαινες γυρευοντας. Αυτό βεβαίως δική μου άποψη. Προσεξε όμως τα παρακάτω


Μακρινο ψαρεματάκι με βάρκα.... ομως... 19+6=25μ δεν ειναι λιγο βαθια για μονος σου?

Ριξε στο ψάρι. Αρκει να ανοιξει το φτεράκι και η βέργα στον τοιχο να σκάσει, έχει σκάσει πρώτα στο ψάρι και έχει χάσει 30% της ορμης της. Εκανες τα ευκολα δυσκολα.

Παίξε και κανενα τζοκερ....

Το μοναχικο ψάρεμα για μενα επιβάλλεται όταν πρόκειται για ρηχο ψαρεματακι με βάση το καρτερι.
Και φυσικά πάω at my own risk.
Ελευθερες Παραλίες για Ολους! https://www.facebook.com/groups/293254203200685/

Άβαταρ μέλους
dimitrikotz
Δημοσιεύσεις: 1770
Εγγραφή: Σάβ 02 Μάιος 2020, 22:22

Re: Χωρίς λόγια

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από dimitrikotz » Δευ 14 Σεπ 2020, 17:03

thalassa50 έγραψε:
Δευ 14 Σεπ 2020, 16:18
Μα με at my own risk οδηγω αυτοκινητο αλλα και μηχανη μεγαλου κυβισμου ,σκαρφαλωνω στα βουνα και κατσαβραχα αλλα κανω και ψαροτουφεκο (καπου καπου πλεον :D )Στα δυο πρωτα πιθανον αν ο μη γινετο ........... να μην φταιω εγω ,στα αλλα δυο ομως ????παντα μα παντα ο ανθρωπινος παραγοντας η αιτια και στην δικη σου περιπτωση η αγωνια να βρεις σημειο να βαρεσεις το ψαρι διοτι ειχες και τα δυο λαστιχα οπλισμενα (αραγε δεν μπορουσες να ξεοπλισεις επι τοπου το ενα ??η να ανεβεις να ξεοπλισεις να παρεις μια ανασα και να ξαναπας κατω αφου αυτο απο τυν τρυπα δεν θα εφευγε??λεμε τωρα κατοπιν εορτης βεβαια :) )
Τωρα οσον αφορα το ζευγαρι??η αποψεις μου ειναι πολυ γνωστες :) δευτερον ,τρακαρισματα θα εχουμε συνεχεια (ετσι επωδυνα να μην ειναι δημητρη μου )και ευτυχως ολα καλα ,τριτον ,δεν μου αρεσει η ζαλαδα στα 7 μετρα και ειμαι της αποψης να το ψαξεις αμεσα σε γιατρο.
Και τελος
βιντεοοοοοοοοο βρεεεεεεεεεεεεεεεεε ,βαλε να δουμε :D
Χμμμ όλα τα παραπάνω που κάνεις (αυτοκίνητο, μηχανή, κατσάβραχα) τα κάνω κι εγώ, μου φαίνεται μοιάζουμε αρκετά και όχι μόνο ηλικιακά! Όμως τίποτα από αυτά που κάνουμε που έχουν και αυτά ένα ρίσκο, δεν συγκρίνεται με την ελεύθερη κατάδυση. Οι παρατηρήσεις σου ολόσωστες βέβαια και σκέφτηκα κι εγώ τα ίδια με την ίδια σειρά, κατόπιν εορτής βεβαίως. Ναι μπορούσα να ξεοπλίσω το ένα λάστιχο, ή να ανέβω και έχοντας την πλήρη εικόνα, να προσεγγίσω από το σωστό σημείο. Για τα 7 μέτρα που γράφεις, ήταν καθαρά ζαλάδα λόγω του χτυπήματος, έκτοτε έχω κάνει αρκετές βουτιές και όλα οκ!
Το βίντεο θα το έβαζα, αλλά δεν θέλω να το δεί η κόρη μου και οι δικοί μου, και στο utube, τα βλέπουν όλα!

Φίλε Mike δεν πήγαινα γυρεύοντας. Ήμουν πολύ κοντά και το πιο πιθανό ήταν ότι η βέργα θα εξοστρακίζονταν στον βράχο, χωρίς να ανοίξει το φτεράκι με αποτέλεσμα να το τραυματίσω χωρίς να το πάρω. Το βάθος δεν ήταν απαγορευτικό, καθώς εκείνη την εποχή μια μέση βουτιά μου κρατούσε γύρω στα 2,10'. Απλά τα έγραψα γιατί πρέπει όλοι να είμαστε υποψιασμένοι. Όταν διαβάζω για τον θάνατο κάποιου ψαρουντουφεκά, χωρίς να τον ξέρω αισθάνομαι σαν να χάνω ένα δικό μου άνθρωπο..

Άβαταρ μέλους
CapetanThomas
Δημοσιεύσεις: 4392
Εγγραφή: Πέμ 13 Μαρ 2014, 15:22
Τοποθεσία: ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Re: Χωρίς λόγια

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από CapetanThomas » Δευ 14 Σεπ 2020, 18:47

dimitrikotz έγραψε:
Δευ 14 Σεπ 2020, 17:03
...
...
...

Όταν διαβάζω για τον θάνατο κάποιου ψαρουντουφεκά,
χωρίς να τον ξέρω αισθάνομαι σαν να χάνω ένα δικό μου άνθρωπο
..
...
...

Οπως πάντα, εξαιρετική Αφήγηση...

Με την Ευχή κι Ελπίδα οτι,
Ολα πλέον ξεπεράστηκαν και είσαι πλέον καλά στην Υγεία σου...
Μονάχα αυτό έχει Αξία...


Κι όσο γιαυτό που έγραψες σάν Επίλογο,
και το κράτησα,
πίστεψέ με, είναι πραγματικά εξαιρετικά Δύσκολο
κι εύχομαι να μήν το ζήσεις Ποτέ...



:hello:
...αν δεν μπορείς να φερθείς με Σεβασμό,
φέρσου τουλάχιστον με την υποτυπώδη Ανθρωπιά…







CapetanThomas : https://www.spearfishingforum.gr/viewtopic.php?f=9&t=53800

Άβαταρ μέλους
dimitrikotz
Δημοσιεύσεις: 1770
Εγγραφή: Σάβ 02 Μάιος 2020, 22:22

Re: Χωρίς λόγια

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από dimitrikotz » Δευ 14 Σεπ 2020, 19:17

CapetanThomas έγραψε:
Δευ 14 Σεπ 2020, 18:47
dimitrikotz έγραψε:
Δευ 14 Σεπ 2020, 17:03
...
...
...

Όταν διαβάζω για τον θάνατο κάποιου ψαρουντουφεκά,
χωρίς να τον ξέρω αισθάνομαι σαν να χάνω ένα δικό μου άνθρωπο
..
...
...

Οπως πάντα, εξαιρετική Αφήγηση...

Με την Ευχή κι Ελπίδα οτι,
Ολα πλέον ξεπεράστηκαν και είσαι πλέον καλά στην Υγεία σου...
Μονάχα αυτό έχει Αξία...


Κι όσο γιαυτό που έγραψες σάν Επίλογο,


και το κράτησα,
πίστεψέ με, είναι πραγματικά εξαιρετικά Δύσκολο
κι εύχομαι να μήν το ζήσεις Ποτέ...



:hello:
Καπετάνιε να' σαι καλά, στο εύχομαι κι εσένα ολόψυχα. Είμαι πολύ καλά, βουτάω μία χαρά, όποτε βέβαια βρίσκω τον χρόνο. Διάβασα σε κάποιο άλλο νήμα, κάτι που έγραψε ο Σταύρος για σένα και με συγκίνησε: Οτι έκανες τις πρώτες βουτιές σου, ότι έπιασες το ψαράκια σου και τα 5 μέτρα που βούτηξες είναι ένας άθλος αντίστοιχος των 40 μέτρων για τους "άλλους". Ακόμα έχω ζωντανή την ανάμνηση του άρρωστου πατέρα μου να πηγαίνει σ' αυτά τα μέτρα μέτρα. Να μου μιλάει για το στρείδι που ήταν κρυμμένο κάτω από ένα βράχο, για το χταπόδι που μου έλεγε να μην το πιάσω για να το βλέπει... Στο γραφείο του ακόμα θυμάμαι μια μεγάλη φωτογραφία με το μπλε της θάλασσα να κατακλύζει τον χώρο. Μέχρι που έφυγε, ακόμα και στο νοσοκομείο, κοχύλια ήθελε να του πηγαίνουμε για να χαρεί... Όλοι εμείς, έχουμε ένα άρρηκτο δεσμό με την θάλασσα και θα τον έχουμε μέχρι να πεθάνουμε!

Άβαταρ μέλους
ΤΑΙΤΙΝΟΣ
Συντονιστής
Δημοσιεύσεις: 5050
Εγγραφή: Τετ 04 Ιούλ 2007, 01:09
Τοποθεσία: ΚΑΤΕΡΙΝΗ

Re: Χωρίς λόγια

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από ΤΑΙΤΙΝΟΣ » Δευ 14 Σεπ 2020, 19:41

Ευτυχώς όλα πήγανε καλά Δημήτρη... Εύχομαι η ζωντανή περιγραφή σου για το περιστατικό, να βάλει σε σκέψεις πολλούς για το πόσα αναπάντεχα μπορούν να μας συμβούν στη θάλασσα...
Για να ειμαι ειλικρινής, ξεκινώντας το διάβασμα, ήμουν σίγουρος οτι σου έτυχε άσχημο σκάλωμα σε κανένα ξεχασμένο χοντροπαράγαδο. Θεωρώ ότι όλοι έχουμε δει ξεχασμένες/κομμένες πετονιές και παραγάδια στο βυθό, με τα αγκίστρια επάνω, πολύ επικίνδυνα, ειδικά αν σκαλώσεις στην ανάδυση.. Μου έτυχε και δεν ήταν καθόλου ευχάριστη εμπειρία...
ΤΟ ΝΟΥ ΣΑΣ ΡΕΜΑΛΙΑ!!!
Pescare ergo sum

Άβαταρ μέλους
dimitrikotz
Δημοσιεύσεις: 1770
Εγγραφή: Σάβ 02 Μάιος 2020, 22:22

Re: Χωρίς λόγια

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από dimitrikotz » Δευ 14 Σεπ 2020, 20:08

ΤΑΙΤΙΝΟΣ έγραψε:
Δευ 14 Σεπ 2020, 19:41
Ευτυχώς όλα πήγανε καλά Δημήτρη... Εύχομαι η ζωντανή περιγραφή σου για το περιστατικό, να βάλει σε σκέψεις πολλούς για το πόσα αναπάντεχα μπορούν να μας συμβούν στη θάλασσα...
Για να ειμαι ειλικρινής, ξεκινώντας το διάβασμα, ήμουν σίγουρος οτι σου έτυχε άσχημο σκάλωμα σε κανένα ξεχασμένο χοντροπαράγαδο. Θεωρώ ότι όλοι έχουμε δει ξεχασμένες/κομμένες πετονιές και παραγάδια στο βυθό, με τα αγκίστρια επάνω, πολύ επικίνδυνα, ειδικά αν σκαλώσεις στην ανάδυση.. Μου έτυχε και δεν ήταν καθόλου ευχάριστη εμπειρία...
Έτσι είναι Άρη τα' πε και ο Κώστας παραπάνω.. Ομολογώ ότι κι εγώ ότι όταν βλέπω ξεχασμένα παραγάδια, δίχτυα και λοιπά εργαλεία στο βυθό και μου κόβονται τα ήπατα. Τα αποφεύγω όπως ο διάολος το λιβάνι, ποιός δεν είχε κάποια στιγμή ανάλογη εμπειρία. Καλό θα ήταν να τα λέμε, έστω και αν δεν είναι ευχάριστα γιατί έτσι σε κάθε επόμενη βουτιά ενδόμυχα γινόμαστε πιό συνετοί. Γράφεις πολύ ωραία, όποτε βρείς χρόνο πες μας κι εσύ ιστορία σου.

Άβαταρ μέλους
gpet78
Δημοσιεύσεις: 708
Εγγραφή: Τετ 13 Φεβ 2008, 22:06
Ονοματεπώνυμο: Γ. Π.
Τοποθεσία: XANIA

Re: Χωρίς λόγια

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από gpet78 » Δευ 14 Σεπ 2020, 22:54

Καταρχήν χαίρομαι που όλα πήγαν καλά και λέω και ένα μεγάλο μπράβο για το θάρρος θα έλεγα να "εκτεθείς" και να μοιραστείς αυτή την διδακτική εμπειρία μαζί μας, είναι σημαντικό και πολύ καλύτερο να ηχούν απλά προειδοποιητικά τα καμπανάκια του κινδύνου για να μας υπενθυμίζουν να προσέχουμε την ασφάλεια μας, παρά να ηχούν πένθιμα οι καμπάνες από τον χαμό κάποιου συναδέλφου.

Τώρα ας μου επιτραπούν 2 παρατηρήσεις:
1ον διαφωνώ κάθετα με αυτό που γράφεις ότι το βάθος δεν έπαιξε το ρόλο, ήταν καθοριστικό ότι από τη στιγμή που έφαγες το χτύπο, και βρέθηκες σε μια κατάσταση στρες και δυσκολίας και είχες επιπλέον ένα σεβαστό ανέβασμα / ανάδυση μπροστά σου, ο ίδιος χτύπος στα 5-10 m θα είχε μια πιο σύντομη και άνετη ανάδυση.
2ον τέτοιους κινδύνους τους έχει το ψάρεμα στην τρύπα + τους κινδύνους του ξεβραχώματος (που αυτοί υπάρχουν ακόμα και στο κυνήγι στο ανοιχτό νερό βέβαια αλλά με λιγότερες πιθανότητες να συμβούν). Για αυτό προσωπική μου προτροπή σε όλους, όχι τόσο για λόγους ασφάλειας αλλά περισσότερο για το αθλητικό / ηθικό κομμάτι του ψαροντούφεκου αφήστε τα ψάρια στις τρύπες στην ησυχία τους.

Άβαταρ μέλους
dimitrikotz
Δημοσιεύσεις: 1770
Εγγραφή: Σάβ 02 Μάιος 2020, 22:22

Re: Χωρίς λόγια

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από dimitrikotz » Δευ 14 Σεπ 2020, 23:15

gpet78, συμφωνώ απολύτως γιαυτό που έγραψες για το ψαρεμα στις τρύπες. Οχι δεν είναι τόσο το σκέλος της ασφάλειας, γιατί και για τη συναγρίδα που την βλέπεις στο βάθος και την περιμένεις εξαντλώντας πιθανώς τα όρια σου, πάλι τίθενται θέματα ασφαλείας. Αλλά είναι και το ηθικό σκέλος που πολύ σωστά επισημαίνεις, πρέπει ενδεχομένως εμείς να τραβήξουμε αυτή την 'κόκκινη γραμμή' και να αναγνωρίσουμε ότι θα πρέπει να υπάρχει ένα σημείο που τα ψάρια να βρίσκουν καταφύγιο και να είναι στο απυρόβλητο, κατά το 'my home is my castle'. Πίστεψε έχω αντρωθεί ψαρευτικά σε εποχές που ακούγαμε το περίφημο 'αγκασόν΄ και το μεταφράζαμε περίπου σαν ''πάω να κάνω καμάκι σε καμιά τουρίστρια'. Τότε ήταν τρύπα και άγιος ο θεός.. Σε κάποια στιγμή λοιπόν συνειδητοποίησα κι εγώ ότι το να πιάνω ψάρια απ' έξω, με "γέμιζε" πολύ περισσότερο, από την σύλληψη τους στο σπίτι τους. Καταλυτικό ρόλο έπαιξε ένας μεγάλος ροφός, άνω των είκοσι κιλών που είχα χτυπήσει καμιά δεκαπενταριά χρόνια πριν στις Σπέτσες. Ήταν κακό χτύπημα, πάλευα επί ώρες και το ψάρι βασανίστηκε πολύ. Δεν θα το ξεχάσω ποτέ.. Για το βάθος είναι μεγάλη κουβέντα, το ξέρω δεν είναι το ίδιο να είσαι στα είκοσι πέντε και στα δέκα, αλλά φίλε μου όταν βλέπω ότι μπορώ ακόμα και μου προσφέρει τόσο μεγάλη ικανοποίηση...απλά πηγαίνω.

Άβαταρ μέλους
GoRaN
Δημοσιεύσεις: 1011
Εγγραφή: Σάβ 13 Δεκ 2014, 20:25
Ονοματεπώνυμο: Γιώργος Γοραντωνάκης
Τοποθεσία: Σχεδόν περιφερόμενος.

Re: Χωρίς λόγια

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από GoRaN » Τρί 15 Σεπ 2020, 20:04

Ευτυχώς τέλος καλό όλα καλά για εσένα και την οικογένειά σου.
Αυτό που διαπιστώνω από τις περιγραφές σου είναι ότι στη δεύτερη βουτιά σε έχει καταλάβει το άγχος να συλλάβεις το ψάρι. Αυτό φαίνεται προφανώς από την απότομη κίνηση που έκανες με αποτέλεσμα την πρόσκρουση του κεφαλιού σου στο βράχο. Αν ήσουν ήρεμος θα ήταν και οι κινήσεις σου χαλαρές οπότε η πρόσκρουση θα ήταν ανεπαίσθητη.
Άρα το ατύχημά σου κατά την ταπεινή μου γνώμη αποδίδεται σε βεβιασμένη κίνηση.
Τα ψάρια όταν καταλαβαίνουν ότι δεν είσαι χαλαρός δεν θα τα πάρεις ποτέ.
Οι κινήσεις πρέπει πάντα να είναι αργές κάτι σαν να βαριέσαι ένα πράγμα.
Κάθε φορά που πατάς τη σκανδάλη , είναι μια ευκαιρία για αυτοκριτική και απολογισμό.

Επιστροφή στο “Φυσιολογία”