Απόγευμα και περασμένη η ώρα, έχω μόλις δυο ακόμα μέχρι να πέσει η αυλαία…
Αλλάζω τόπο και αλλάζει μαζί όλο το σκηνικό, μόλις στην δεύτερη βουτιά τα «είδα όλα», δυο μεγάλες λίτσες έρχονται πάνω μου στην επιφάνεια και από κάτω τους κολυμπάνε καλού μεγέθους λαβράκια!
Σαστισμένος μιας και αιφνιδιάστηκα, δεν πρόλαβα να ρίξω και βουλιάζω αθόρυβα για να μην τρομάξω τα ψάρια που ξαφνικά με κυκλώνουν από παντού!!…χάνω την συγκέντρωση μου που σαν αποτέλεσμα θα έχει να αστοχήσω εξ επαφής σε ένα όμορφο λαβράκι και έχοντας δει σε μια βουτιά όλα τα ψάρια του μήνα! Πάλι καλά που υπάρχει σε πλάνο γιατί δεν θα με πίστευε κανείς!
Αμέσως στην επόμενη βουτιά άλλο ένα λαβράκι κοντά στα δύο κιλά θα πλησιάσει και ενώ στρώνει σωστά μπροστά από το ψαροτουφεκο μου θα αστοχήσω ξανά! Με πεσμένη ψυχολογία μιας και τέτοιες ευκαιρίες δύσκολα δίνονται συνεχίζω τα καρτέρια και μετά από λίγο ένα ψάρι πολύ μικρότερο από τα αρχικά θα παρθεί με μια δύσκολη βολή κάνοντας με να ξενερώσω περισσότερο για τις πρώτες ατυχίες… Με τα χρόνια όμως αυτές οι σκέψεις έρχονται και περνάνε κατευθείαν γιατί πάντα η θάλασσα έχει τον πρώτο λόγο σε ότι κάνουμε φίλοι μου…
Έχοντας ένα ψάρι επιτέλους στην σημαδούρα λοιπόν και καθώς οπλίζω… βλέπω με την άκρη του ματιού μου πάνω στην φυκιαδα μια μεγάλη λάμψη που πλησιάζοντας μεταμορφώνεται σε δικιλο λαβράκι και αρχίζει να την κάνει με ελαφρά…. Έχω καταλάβει ότι σήμερα τα ψάρια μου κάνουν πλάκα και χαλαρώνω αποδεχόμενος την ήττα μου, αυτό σαν αποτέλεσμα έχει να πέσουν τελείως οι σφυγμοί μου και απολαμβάνω τις βουτιές μηδενίζοντας το πριν… Θέλει ακόμα μια ώρα για να δύση ο ήλιος όταν ξαφνικά σε ένα καρτέρι βλέπω μια όμορφη λιτσα επιτέλους να παίρνει σάρκα και οστά και να έρχεται κατά πάνω μου, η βολή την βρίσκει κέντρο και ο γλυκός ήχος του μουλινε ηχεί επιτέλους στα αυτιά μου! Μετά από ένα γρήγορο μάζεμα λόγω εμπιστοσύνης στην βολή και στον εξοπλισμό την κρεμάω στον πλωτήρα και παίρνω χαρούμενος τον δρόμο της επιστροφής μιας και δεν θέλω κάτι περισσότερο! Στο γύρνα και λίγο πριν βγω αποφασίζω να κάνω άλλη μια βουτιά στο σημείο με τα πολλά τα ψάρια μήπως καταφέρω να πάρω ένα ακόμα λαβράκι που τους έχω αδυναμία. Όμως η τύχη είχε άλλα σχέδια και ξαφνικά από το πέλαγος διακρίνω τις σιλουέτες μεγάλων ψαριών που καταλαβαίνω ότι είναι γοφαρια! Το μεγαλύτερο μάλιστα από αυτά που είναι μπροστά θα πλησιάσει πολύ κοντά μου και θα χτυπηθεί και αυτό καίρια, μετά από λίγο ο πλωτήρας έχει βαρύνει αρκετά και μη πιστεύοντας αυτά που έζησα για ακόμα μια φορά βγαίνω στην παραλία με ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά!
Δείτε το βίντεο με τα απίστευτα σκηνικά!
Καλές αναδύσεις σε όλους και όλες!
Καλές αναδύσεις εύχομαι!
