Η θάλασσα με κοίταζε

[VIPER]

Μεγαλώνουμε και βλέπουμε....αλλιώς.Πολύ όμορφο κείμενο.

[space]

Να στε καλά ρε μάγκες

[thodoris981]

Πανεμορφο ποστ να σαι καλα.
Δινεις κουραγιο και σ αλλους που ναι στο ντιβανι της ψυχοθεραπειας,οπως εγω.
Να σαι καλα αδερφε!

[thodoris981]

Πανεμορφο ποστ να σαι καλα.
Δινεις κουραγιο και σ αλλους που ναι στο ντιβανι της ψυχοθεραπειας,οπως εγω.
Να σαι καλα αδερφε!

[thodoris981]

Δεν ξέρω τη σχέση που έχεις με το υγρό ή με το φυσικό στοιχείο. Ωστόσο ο σύγχρονος τρόπος ζωής είναι ένα ματριξ πολύ μακριά από την πραγματικότητα.
Σημάδι αυτού είναι πως αντιδρά το σώμα μας σε αυτόν τον τρόπο ζωής. Στην πλειοψηφία τους οι ψυχοσωματικές ασθένειες , είναι το σώμα και το μυαλό που σου λένε ότι κάτι δεν κάνεις καλά με τη ζωή που επιλέγεις. Και πάρε "χημεία" για να καθησυχάσεις το θηρίο. Κάπου γράφει ο Φριδερίκος, πως ακόμα και η μεγαλύτερη πνευματική σοφία σου ωχριά μπροστά στη σοφία του σώματος σου. Διότι η μία είναι προϊόν κάποιων ετών , ενώ η άλλη έχει αρχή ίσαμε την αρχή του σύμπαντος.
Πολλές φορές λέω ότι είμαστε ακόμα άνθρωποι των σπηλαίων. Απλώς διευρύναμε το σπήλαιο, το κάναμε σπίτι, χωριό, πόλη, και τέλος το τέρας το κράτος.
Πως γίνεται ακόμα και οι άνθρωποι των πόλεων, χωρίς να έχουν σαν παιδιά την νοσταλγική ανάμνηση, να ηρεμούν (πλεον βέβαια μονο αν τους πάρεις το κινητό), σε ένα βουνό, μια ακρογιαλιά, κάτω από ένα δέντρο, σε μια βίγλα με θέα τη θάλασσα και το ηλιοβασίλεμα. Είναι το σώμα που το ζητάει.
Έχοντας περάσει μια δύσκολη φάση πριν κάποια χρόνια όπου πέρασα λίγους μήνες στα χαμένα μου, χωρίς ψαροντούφεκο, στο τέλος ήταν αυτό και η θάλασσα που με έσωσαν. Και ορκίστηκα ένα πράγμα: ότι και δεν θα ξαναπεράσω τόσο χρονό άβρεχτος, ο κόσμος να έρθει τούμπα.
Καλά κουράγια και να βρέχεσαι.

υ.γ. Κάπου σε πήρε το μάτι μου πέρσι σε μια θεατρική παράσταση νομίζω.

Τι ωραιο κειμενο ρε Αλεξανδρε!!!!
Να σαι καλα κι εσυ, ενιωσα λες και μοιραζομαστε τις ιδιες σκεψ εις