Πέφτω μερικές φορές για να μην χάνω την επαφή με τον εξοπλισμό και για να κουνιέμαι λίγο,χωρίς καμμία προσδοκία για ψάρια.
Έτσι και αυτό το Σάββατο το πρωί αποφάσισα να κάνω μια βουτιά στον μαγευτικό Αργολικό.
Ο αέρας φυσούσε όπως να΄ναι με αποτέλεσμα οι επιλογές μου να είναι μόνο δύο.
Ντύνομαι,είμαι έτοιμος λίγο πριν ξημερώσει και περιμένω δύο λεπτά να χορτάσω μυρωδιά και εικόνα.
Οι ορατότητες εκτός νερού φαίνονται παραδόξως καλές αλλά με το που έπεσα ήταν πολύ χειρότερα.
Νερό 27-27,5 βαθμούς,ο τόπος ζωντανός από ψιλό και ορατότητα σκάρτο μέτρο από τη βέργα.
Ξεκινάω τις βουτιές για ζέσταμα,για καλή μου τύχη δεν είμαι σε τόσο κακή κατάσταση όσο περίμενα και είμαι άνετος κάτω από το νερό με καλές επαναφορές.
Όπως είπα πολύ ψιλό αλλά ατάραχο,να αιωρείται στα μεσόνερα και κάτι αξιόλογο δεν φαίνεται να κυκλοφορεί.
Συνεχίζω τις βουτιές,σε μια από αυτές το ψιλό σπάει και από τα βαθιά,σε κάθετη κατεύθυνση από το κύμα και τον καιρό έρχεται ένα γοφάρι και περνά μπροστά μου με πορεία προς τα αριστερά.
Προσπαθώ να το ακολουθήσω με το όπλο και ταυτόχρονα να το "ζυγίσω" για να αποφασίσω αν θα κάνω βολή ή όχι.
Τελικά κάνω βολή και το ψάρι πέφτει ξερό στο βυθό.
Προσπάθησα να βουτήξω λίγο πιο βαθιά και η θολούρα γινόταν πιο πηχτή,πράγμα που ξέρω από τον τόπο ότι δεν θα είχε καθόλου κίνηση από ψάρια.
Αφού ψάρεμα όλο το κομμάτι πήρα το δρόμο της επιστροφής με το σκεπτικό να κάνω μια σκάτζα.
Μετά από λίγη ώρα είμαι έτοιμος και πέφτω στο νερό.
Και εδώ το ίδιο πράγμα με την ορατότητα,από έξω φαινόταν πολύ καλή αλλά όταν έπεσα ήταν ακόμα χειρότερη και από το πρώτο κομμάτι.
Ο στόχος και εδώ ήταν τα γοφάρια.
Ξεκινάω τις βουτιές και εδώ το ίδιο σκηνικό 28 βαθμούς νερό,μικρόψαρα παντού να σουλατσάρουν χωρίς να μαρτυρούν την παρουσία κάποιου κυνηγού.
Ψαρεύω τον τόπο και έχω φτάσει στο καλό του κομμάτι χωρίς να έχω δει τίποτα απολύτως.
Κάνω κανά δύο βουτιές ακόμα και στην τρίτη βαράω τη λαβή από το όπλο σε μια πέτρα(πράγμα που κάνω σε σπάνιες περιπτώσεις).
Μετά από λίγα δευτερόλεπτα κόντρα στον καιρό και κολλημένο στο βυθό έρχεται γρήγορα ένα λαβράκι να δει ποιος βαράει.
Περνάει πάνω από τον βράχο που έχω μπροστά μου και συνεχίζει γρήγορα την πορεία του προς τα αριστερά,γυρνάω το όπλο αποφασισμένος να ρίξω,κάνω βολή με κακή θέση ενώ αυτό χάνεται στη θολούρα.
Έχω καταλάβει ότι το έχω πάρει χαμηλά και ξεκινάω και αφήνω μουλινέ για να μην ζοριστεί και πάει στράφι το ψάρι.
Μετά από πολύ λίγο το ψάρι είχε κουραστεί και με μια κίνηση το έπιασα από τα βράγχια.
Αμέσως ξέρασε μια χούφτα μικρόψαρα μισοχωνεμένα.
Έκανα μερικά καρτέρια ακόμα χωρίς να δω κάτι αξιόλογο και πήρα το δρόμο για έξω.
Και τη βουτιά μου έκανα και δύο απρόσμενα ψαράκια πήρα,δεν έχω κανένα παράπονο.
Και μια με το τέκνο.
ΥΓ:Σιγά σιγά θα αλλάξει ο καιρός να δούμε κανένα ψάρι της προκοπής.
.
