Δεν είμαι ψαροτουφεκάς

Ψάρια,ιστορίες καί τρόποι ψαρέματος
Άβαταρ μέλους
space
Δημοσιεύσεις: 2230
Εγγραφή: Παρ 17 Νοέμ 2006, 09:41
Ονοματεπώνυμο: Tassos Karteris
Τοποθεσία: Exarchia, Athens

Δεν είμαι ψαροτουφεκάς

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από space » Δευ 10 Οκτ 2016, 14:48

Γύρισε τα μάτια του απότομα, μια μεγάλη συναγρίδα γέμισε το οπτικό του πεδίο, δίχως να σκεφτεί τίποτα έσφιξε το δάκτυλό του και η σάρκα του ψαριού φυτεύτηκε από ατσάλι.

[Εναλλακτική εισαγωγή στην κρίση του αρχισυντάκτη: Άφηνε αγέρωχα πίσω του άπειρα κυβικά νερού. Στα 30 μέτρα σταμάτησε κάθε κίνηση. 35. 40. Ξεπρόβαλλε ο λασπώδης βυθός. 45 μέτρα. Μια σφυρίδα στάθηκε στη μέση ενός κρατήρα. 46. Λοκάρει. 47. Το κεφάλι του ψαριού κάνει το τελευταίο επιθανάτιο τρέμουλο με μια 7αρα να το βαραίνει γλυκά.]

Δεν ξέρω ακριβώς τι θέλω να πω με αυτό το κείμενο. Μάλλον ότι το ψαροτούφεκο είναι γ@μ@το κι ότι οι ψαροτουφεκάδες είμαστε μια φάρα σπάνια σαν αυτούς τους τελευταίους άγριους, που στο αστικό τοπίο κατορθώνουν να κινούνται από τα αρχέγονα ένστικτά τους. Μεταξύ μας όμως, δεν το βλέπω να μου βγαίνει.

Ανεβάζει το ψάρι στη βάρκα, το καταχωνιάζει γρήγορα κάτω από τον πάγο δίπλα στα στηράκια. Στην επόμενη βουτιά παίρνει το φακό και βαράει ένα σφυριδάκι του κιλού. Βαθιά. Ανεβαίνει ξανά στη βάρκα, το στριμώχνει κι αυτό στο ψυγείο και βάζει πλώρη για το επόμενο στίγμα. Μια στηρόπλακα στα 32μ στη μέση του πουθενά.

Καμιά φορά νιώθω ότι δεν είμαι πραγματικός ψαροτουφεκάς. Αλήθεια. Μόνο ένας τύπος που του άρεσε το σνόρκελινγκ και μεγαλώνοντας είχε κάποια υπολείμματα καταπιεσμένου αντρισμού, που του βγήκαν σε κυνηγετικό ένστικτο. Πονεμένη ιστορία, θα σας την πω άλλη φορά που θα το’ χω, γιατί τώρα δεν. Νομίζω ότι ήταν στο Λαμπίρι Αχαΐας όταν μου καρφώθηκε το μικρόβιο. Έριχνα πεταχτάρι απ’ την ακτή και ξάφνου, δύο άντρες βγήκαν με παράξενες μαύρες φορεσιές από το νερό, κρατώντας ένα τεράστιο ψάρι. Πολλά χρόνια αργότερα, συνειδητοποίησα ότι δεν ήταν και τόσο τεράστιο, αλλά μια δίκιλη συναγρίδα, που μπροστά στους κακαρέλους των 50 γραμμαρίων που έπιανα τότε, ενίοτε και τώρα, μου φάνηκε γίγαντας. Νομίζω τότε κόλλησα το μικρόβιο κι αποφάσισα να γίνω ψαροτουφεκάς. Μεταξύ μας όμως , δεν τα πολυκατάφερα.

Φτάνει πάνω στο στίγμα. Λέει του βαρκάρη να σβήσει τη μηχανή. Με αυτόματες κινήσεις παίρνει την παντόφλα και το φακό, κατεβαίνει, σφηνώνει τη μάσκα του κάτω από το γείσο της στηρόπλακας, φέγγει, σημαδεύει μια μεγάλη στάμπα από ώχρα, ρίχνει, τραβάει τη βέργα με δύναμη και ανεβαίνει με το ψάρι στα χέρια. Τόσο απλά. Τρεις ωρίτσες. Ένα γεμάτο 120αρι igloo. Πίσω στη γλίστρα.

Δεν ξέρω ακριβώς τι θέλω να πω με αυτό το κείμενο. Μάλλον κάτι ψυχεδελικό, κάτι σαν το gothic που ο ήρωας πνίγεται. Αλλά δεν μου βγαίνει. Θα έπρεπε ίσως να σχεδιάσω ένα δύσκολο ξεβράχωμα, που οι πολλές ανεβοκατεβασιές και οι παρατεταμένοι χρόνοι θα έπνιγαν και το σημερινό μας πρωταγωνιστή. Ηρωικά, προσπαθώντας να ξεβραχώσει τον 30κιλο ροφό θρύλο του κάβου. Αλλά δεν μου βγαίνει. Η μαυρίλα πουλάει ναι, αλλά πρέπει και οι χαρακτήρες να έχουν συνέπεια. Είναι ο πρώτος κανόνας ενός καλού σεναρίου. Κι ο εν λόγω χαρακτήρας δύσκολα θα έπεφτε με τα μούτρα στο ξεβράχωμα του μεγάλου ροφού. Είναι δυσκολοπούλητος.

Στο γυρισμό του αρέσει να πακετάρει τα πράγματα στη βάρκα πριν να φτάσει στη στεριά, για να κερδίζει χρόνο. Ο βαρκάρης είναι έμπειρο τιμόνι και ακόμη και με νοτιά η γάστρα πατάει καλά. Στοιβάζει στο ταμπούκι της πλώρης στολές και βαρίδια, και στην πρύμνη όπλα και πέδιλα. Στο ψυγείο αφήνει τα νόμιμα και για τον φόβο των Ιουδαίων, μη γίνει καμιά στραβή στο λιμανάκι. Βάζει τα υπόλοιπα στο κρυφό ταμπούκι μπροστά απ’ την τιμονιέρα. Η γλίστρα συνήθως είναι η πιο επικίνδυνη φάση γι αυτές τις δουλειές ειδικά αν πέσει καρφωτή από συνάδελφο.
DSC_0007 copy.jpg
Όλοι, κάποια στιγμή πουλάνε. Όλοι, κάποια στιγμή θα βαρέσουν το μεριδιάρικο ροφάκι. Όλοι, έχουν ανάψει φακό. Αυτό είναι το ψαροτούφεκο, το «όλοι». Μια καλά στημένη συνωμοσία που ξεκινάει από την πρώτη γαμημένη φορά που, παιδί ακόμα, θα βάλεις το κεφάλι σου κάτω απ’ το νερό και τελειώνει την στιγμή που θα σκοτώσεις και την τρίτη στήρα που βρήκες σήμερα στην τρύπα. Καμιά φορά νιώθω ότι δεν είμαι πραγματικός ψαροτουφεκάς. Αλήθεια. Μόνο ένας τύπος που του άρεσε το σνόρκελινγκ και μεγαλώνοντας είχε κάποια υπολείμματα καταπιεσμένου αντρισμού, που του βγήκαν σε κυνηγετικό ένστικτο.

Η ταβέρνα είναι τίγκα στο κόσμο. Παρασκευή βράδυ. Μπαίνει απ’ την πλαϊνή πόρτα, κατευθείαν στην κουζίνα. Ακουμπάει το ψυγείο στα πλακάκια και βγάζει αυτόν τον ανάμεικτο ήχο ανακούφισης και κούρασης, που βγάζουμε συνήθως όταν ξεφορτωνόμαστε ένα βαρύ αντικείμενο. Όταν ξεφορτωνόμαστε αυτά που μας βαραίνουν. Φωνάζει τη Λίτσα.

Τώρα που το σκέφτομαι, μάλλον πρέπει ν’ αλλάξω τη συναγρίδα στο πρώτο πλάνο της ιστορίας. Αυτό το «Γύρισε τα μάτια του απότομα, μια μεγάλη συναγρίδα γέμισε το οπτικό του πεδίο, δίχως να σκεφτεί τίποτα έσφιξε το δάκτυλό του και η σάρκα του ψαριού φυτεύτηκε από ατσάλι» δεν ταιριάζει καθόλου με τον ήρωα. Και είπαμε η συνέπεια του χαρακτήρα είναι η αρετή του κειμένου. Ίσως να το αντικαταστήσω με ένα βαθύ πλανάρισμα για μια σφυρίδα; Πολύ βαθύ όμως. 47 μέτρα. Για να κερδίσω το ενδιαφέρον του αναγνώστη, ευθύς εξαρχής.

-Δεν μπορώ να τα πάρω όλα, είναι πάρα πολλά και δεν θα φύγουν, του είπε η Λίτσα ως συνήθως.
-Θα φύγουν και το ξέρεις, της απάντησε, έρχεται Σαββατοκύριακο.
-Αυτή τη στήρα δεν την θέλω, τον διέκοψε δείχνοντάς του μια δίκιλη.
-Δώρο είναι αυτή… αντέτεινε σε έναν χιλιοειπωμένο διάλογο που ξαναπαιζόταν πάντα μεταξύ τους σαν φάρσα. Σιχαινόταν να πηγαίνει από ταβέρνα σε ταβέρνα.

Προτιμούσε να χαρίσει ένα ψάρι και να κάνει μια μικρή στρογγυλοποίηση προς τα πάνω για να ξεμπερδεύει.


Δεν ξέρω ακριβώς τι θέλω να πω με αυτό το κείμενο. Μάλλον ότι το ψαροτούφεκο είναι γαμάτo κι ότι οι ψαροτουφεκάδες είμαστε μια φάρα σπάνια και προνομιούχα. Ότι ξέρουμε να γευόμαστε τη ζωή μέσα στην ουσία της: την ίδια τη μητέρα φύση. Στους πιο απόμακρους κάβους και στην τελευταία ξέρα καταμεσής του πουθενά. Κι όταν οι μικροαστοί περιμένουν την Κυριακή να πιούν έναν καφέ με θέα το ηλιοβασίλεμα, εμείς αναδυόμαστε στο πιο φουρτουνιασμένο πέλαγος , σα μεγάλοι νικητές. Μάλλον αυτό θέλω να πω. Μεταξύ μας όμως, δεν το βλέπω να μου βγαίνει.

Άδειασε τα ψάρια από το ένα ψυγείο στο άλλο. Πήρε τα λεφτά. Χαιρέτησε. Έβαλε το άδειο ψυγείο στο αυτοκίνητο. Τώρα ήταν πανάλαφρο. Είχε ξεφορτωθεί όσα τον βάραιναν. Ήθελε αύριο να ξεκουραστεί, ήταν η τρίτη σερί μέρα που ψάρευε. Στο γυρισμό για το σπίτι πάντα πέρναγε απ’ την Αρτέμιδα, κάποτε Λούτσα. Εκεί είχε βάλει παιδί για πρώτη φορά το κεφάλι του κάτω απ’ το νερό. Εκεί βαφτίστηκε, 30 χρόνια πριν, ψαροτουφεκάς. Κοίταξε την παραλία φευγαλέα κι ύστερα ξανά το δρόμο του.

Αυτό είναι το ψαροτούφεκο. Μια καλά στημένη συνωμοσία που ξεκινάει από την πρώτη φορά που, παιδί ακόμα, θα βάλεις το κεφάλι σου στο νερό και τελειώνει την στιγμή που θα λιανίσεις και τον τελευταίο ροφό του κάβου. Δεν ξέρω ποιος την έχει μεθοδεύσει αυτή τη συνωμοσία. Μπορεί απλά να την σκαρφίστηκα σ’ αυτό το φαντασιακό άρθρο. Το μόνο σίγουρο, είναι ότι δεν ξέρω τι θέλω να πω με αυτό το κείμενο και ότι καμιά φορά νιώθω πως δεν είμαι πραγματικός ψαροτουφεκάς. Αλήθεια.
Ioanna T_sun-wallpapera.jpg
Δεν έχετε τα απαραίτητα δικαιώματα για να δείτε τα συνημμένα αρχεία σε αυτή τη δημοσίευση.
ΤΚ

Άβαταρ μέλους
AntoniEesti
Δημοσιεύσεις: 2261
Εγγραφή: Τετ 26 Μάιος 2010, 21:55
Ονοματεπώνυμο: Αντωνης
Τοποθεσία: Xανια-Αρτα-Nottingham

Re: Δεν είμαι ψαροτουφεκάς

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από AntoniEesti » Δευ 10 Οκτ 2016, 15:05

Ωραίο κείμενο όπως και να έχει
Για πολλοστή φορά .Δεν πουλάμε ΟΛΟΙ ψάρια .Κάποιοι δεν θα πουλήσουμε πότε .Είναι κρίμα να τσουβαλιάζονται όλοι ..

Τα σέβη μου :hello:
Follow me in

Άβαταρ μέλους
Prwtaris
Δημοσιεύσεις: 5443
Εγγραφή: Δευ 06 Ιούλ 2009, 16:20
Ονοματεπώνυμο: Δημήτρης Να μη σε νoιάζογλου
Τοποθεσία: Όπου φυσάει ο άνεμος...

Re: Δεν είμαι ψαροτουφεκάς

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από Prwtaris » Δευ 10 Οκτ 2016, 15:21

Ξέρεις πολύ καλά οτι δεν είναι φανταστική ιστορία......Απλώς ο πρωταγωνιστής δεν είσαι εσύ.... Το φυτίλι άρπαξε.....Δυστυχώς, ένα αμάξι χωρίς φρένα σε κατηφόρα και χωρίς εμπόδια δεν σταματάει ...
| tsaounlee: Αγαπάει Πτηνό.....

ΔΕΝ γράφτηκα 17 Νοέμβρη

Άβαταρ μέλους
kostasprobonas
Δημοσιεύσεις: 1217
Εγγραφή: Κυρ 19 Νοέμ 2006, 18:09
Τοποθεσία: Νότια Χίος

Re: Δεν είμαι ψαροτουφεκάς

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από kostasprobonas » Δευ 10 Οκτ 2016, 15:22

Τα είπες όλα Φίλε Space . =D> =D> =D> Και με έναν υπέροχο τρόπο. κείμενο για σκέψη... Αυτοί οι άνθρωποι που περιέγραψες δεν αξίζουν τον θαυμασμό. Είναι για οίκτο. Πραγματικά όμως, τους δικαιολογώ. Φταίει η χαμηλής ποιότητας παιδεία του ελληνικού σχολείου, φταίνε τα ψυχικά τραύματα που κουβαλά σχεδόν το σύνολο αυτών των καταχρηστικών ψαράδων, φταίει η ολιγορία των ελεγχόντων, αν μπορούν όμως άνθρωποι άνεργοι να βγάζουν τα προς το ζην αυτήν την εποχή με το πολύ βαθύ ψάρεμα, το τόσο επικίνδυνο, δεν πρόκειται να τους καρφώσω.
Η αλήθεια είναι ότι κανείς τους δεν συγκέντρωσε το πρωταρχικό κεφάλαιο, να ξεκινήσει αυτή την δουλειά με το ψάρεμα. Πανάκριβα βυθόμετρα, τετραλάστιχα όπλα, γαστράτα φουσκωτά είναι από κληρονομιές ή ακόμα χειρότερα από προικοθηρίες. Και οι περισσότεροι θα ρημάξουν την ζωή τους γιατί σε αυτή τη δουλειά που είναι για εργένηδες υπάρχει ασυμβίβαστο οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής. Οι έμποροι, ναι! Μεταπράτες ψαριών, ταβερνιάρηδες, κατασκευαστές όπλων, αυτοί θα κληρονομήσουν την βασιλεία..
ΔΕΝ τους ζηλεύω!
Και δεν πάω σε ταβέρνες να αγοράσω στηράκια...
Όπως όμως είναι ΣΗΜΕΡΑ η ελληνική οικονομία, χαίρομαι που λέτε ότι υφίσταται ακόμα η κατηγορία αυτών που τρώνε σε ταβέρνες. Δεν πολυβγαίνω και ειλικρινά χαίρομαι να το ακούω! :grin:

Άβαταρ μέλους
katsanos
Δημοσιεύσεις: 1078
Εγγραφή: Κυρ 30 Αύγ 2009, 12:30
Ονοματεπώνυμο: Κατσάνος Αλέξανδρος
Τοποθεσία: Αθήνα-Άρτα

Re: Δεν είμαι ψαροτουφεκάς

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από katsanos » Δευ 10 Οκτ 2016, 15:27

:hello: :hello: :hello:
Αλέξανδρος Κατσάνος

Άβαταρ μέλους
mkoume
Δημοσιεύσεις: 1810
Εγγραφή: Τρί 26 Ιαν 2010, 12:59
Ονοματεπώνυμο: Manos Koum.
Τοποθεσία: νερό!

Re: Δεν είμαι ψαροτουφεκάς

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από mkoume » Δευ 10 Οκτ 2016, 16:07

είναι αρκετοί κ είναι ανάμεσά μας...
Οι ''δυνατοί'' ζουν κατά το ήμιση από αυτό.
Έχουν κ κάποια επίσημη ασχολία για το ξεκάρφωμα.

Με το κοντό κ το φανάρι γίνονται οι καλές δουλειές κε Προμπονά.
Το χει πει κ γνωστός έμπορας: Με το πολυλάστιχο παραγωγή δεν κάνεις...

Υ.Γ...κ μην ξεγελαστείτε, η απομόνωσή τους, τους κάνει πιο ανελέητους...
όσο παίζουμε μπάλα παρέα...καλύτερα.

Υ.Γ 2. Space, η απουσία σου δημιουργεί κενό...
να είσαι μάγκας πρέπει, δηλαδή να το μπορείς,
κ αν τούτο καταφέρνεις,
λίγο ακόμα μάγκας, ..δηλαδή να τ΄αγνοείς.

Άβαταρ μέλους
magiatiko!!!
Δημοσιεύσεις: 1068
Εγγραφή: Κυρ 02 Σεπ 2007, 20:57
Τοποθεσία: KIATO-HΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑ....-ΚΙΑΤΟ...

Re: Δεν είμαι ψαροτουφεκάς

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από magiatiko!!! » Δευ 10 Οκτ 2016, 17:10

space έγραψε:
........Καμιά φορά νιώθω ότι δεν είμαι πραγματικός ψαροτουφεκάς. Αλήθεια.....

...........Νομίζω τότε κόλλησα το μικρόβιο κι αποφάσισα να γίνω ψαροτουφεκάς. Μεταξύ μας όμως , δεν τα πολυκατάφερα......
DSC_0007 copy.jpg
....................Καμιά φορά νιώθω ότι δεν είμαι πραγματικός ψαροτουφεκάς. Αλήθεια.....................

......Το μόνο σίγουρο, είναι ότι δεν ξέρω τι θέλω να πω με αυτό το κείμενο και ότι καμιά φορά νιώθω πως δεν είμαι πραγματικός ψαροτουφεκάς. Αλήθεια....
ποσες φορες ν το γραψει ο ανθρωπος για ν καταλάβουμε το αυτονοητο κ ευθυς εξαρχής καταληπτο;
Δεν εισαι ψαροτουφεκας....Δεν ησουν ποτε εξαλλου !!! ;)
πλεονασμος ....τετράκις κιολας
ο τιτλος φιλαρακι ηταν αρκετος από μονος του
από όλα τα αλλα μονο η φωτο με το βαρκακι αξιζε :beee:
...όπως φυλάει το στήθος μου τους χτύπους της καρδιάς μου,όπως φυλάει ο βουτηχτής την τελευταία πνοή....(ΥΠΟΓΕΙΑ ΡΕΥΜΑΤΑ)

Άβαταρ μέλους
KOSTAS STI
Δημοσιεύσεις: 12043
Εγγραφή: Τρί 16 Σεπ 2008, 13:53
Ονοματεπώνυμο: ΜΟΥΡΑΤΙΔΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
Τοποθεσία: ΣΚΥΔΡΑ Ν.ΠΕΛΛΑΣ

Re: Δεν είμαι ψαροτουφεκάς

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από KOSTAS STI » Δευ 10 Οκτ 2016, 17:13

...........τ ο ξερουμε !!! :D
Θελω το αυτοκινητο μου γρηγορο,την γυναικα μου καυτη και την μπυρα μου παγωμενη !!!

Άβαταρ μέλους
tsaounlee
Δημοσιεύσεις: 3754
Εγγραφή: Τετ 29 Απρ 2009, 12:51
Ονοματεπώνυμο: Γιώργος Κεφαλάς

Re: Δεν είμαι ψαροτουφεκάς

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από tsaounlee » Δευ 10 Οκτ 2016, 17:31

Συ είπας...
Εγώ φλώρος δε γίνομαι, mojous δεν προσκυνάω.
Εγώ Γιωτάς γεννήθηκα, Γιωτάς θε να πεθάνω!

pelekan
Δημοσιεύσεις: 434
Εγγραφή: Πέμ 19 Μάιος 2016, 16:54
Ονοματεπώνυμο: tsironis

Re: Δεν είμαι ψαροτουφεκάς

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από pelekan » Δευ 10 Οκτ 2016, 17:45

Με γειωσες......Όλα τελειωνουν όταν αρχιζει το λιανισμα......σωστος....αλλα 15 χρονια είμαι σε αυτη την ιστορια και δεν καταλαβα ποιος είναι τελικα ο καλος ψαροκυνηγος......αυτος που είναι ερωτευμενος με την θαλλασα η αυτος που ξερει από λιανυσμα?

Άβαταρ μέλους
kostasprobonas
Δημοσιεύσεις: 1217
Εγγραφή: Κυρ 19 Νοέμ 2006, 18:09
Τοποθεσία: Νότια Χίος

Re: Δεν είμαι ψαροτουφεκάς

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από kostasprobonas » Δευ 10 Οκτ 2016, 17:53

tsaounlee έγραψε:Συ είπας...
Είναι ενδεικτικό των ψυχικών τραυμάτων, όπως ανέφερα στην παραπάνω δημοσίευση, η πολύ συχνή χρήση άμυνας , γνωστής στους ψυχαναλυτές,από τέτοιους καταχρηστικούς ψαράδες. Το πιο συχνό που ακούμε, "εσύ ΔΕΝ είσαι ψαροντουφεκάς!" ](*,) Υπολανθάνει ότι "δεν είσαι επειδή δεν πουλάς" Και ακόμα περισσότερο, στην Βαλκανική Ελλάδα, υποβόσκει "δεν έχεις τους όρχεις για να είσαι" ](*,) Υπάρχει ένα αίτημα τελετουργικού ευνουχισμού εδώ. Δε πα να βουτάς 300 μέρες το χρόνο, δε πα να βουτάς 30 χρόνια, ενώ ο "ψαροντουφεκάς" 3 μόλις, άμα φέρει με το 7μετρο (το ...προικώο :mrgreen: που ουδέποτε θα αποσβέσει) από τα μακρινά Ψαρά ή τους Καλόγερους 5 στηράκια και δυο ροφούς και τους "ζμπρώξει" και στείλει και στο "GreeceandSpearfishing " τα αποδεικτικά, ε τότε, το σύνολο των υπολοίπων είναι "παστελάδες", μη φέροντες το δικαίωμα της ενδόξου ονομασίας "ψαροκυνηγοί" :beg:

Άβαταρ μέλους
tsaounlee
Δημοσιεύσεις: 3754
Εγγραφή: Τετ 29 Απρ 2009, 12:51
Ονοματεπώνυμο: Γιώργος Κεφαλάς

Re: Δεν είμαι ψαροτουφεκάς

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από tsaounlee » Δευ 10 Οκτ 2016, 18:15

Στο δια ταύτα...

Υπερανάλυση άνευ σημασίας.
Κάφροι υπάρχουν παντού!Σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής.Και μάλιστα σε πλειοψηφικά ποσοστά!
Αφού τα ξέρεις ρε Σουλάκο μου.

Σε καταλαβαίνω...Θες να γράψεις το κειμενάκι σου...Να κάνεις το κομμάτι σου!!Δεκτόν.

Αλλά βρε παιδί μου και συ, βρες κατι πιο έξυπνο.

Όσον αφορά το κείμενο αυτό καθαυτό,
κλασσικό Καρτερίσιο στυλ.
Θες ανανέωση!!!!
Τα ίδια και τα ίδια.
































Υ.γ.Μου λειψες ρε μπαγάσα!!Σ'αγαπάω!
Εγώ φλώρος δε γίνομαι, mojous δεν προσκυνάω.
Εγώ Γιωτάς γεννήθηκα, Γιωτάς θε να πεθάνω!

Giorgosmylon
Δημοσιεύσεις: 85
Εγγραφή: Τετ 11 Ιουν 2008, 10:34
Ονοματεπώνυμο: ssd

Re: Δεν είμαι ψαροτουφεκάς

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από Giorgosmylon » Δευ 10 Οκτ 2016, 18:29

Σπατάλησες χρόνο και το σέβομαι...

Θα αλλάξει κάτι όμως ??
Υπάρχουν άνθρωποι που πουλάνε μια τσιπουρα και ενα παντελή για να βγάλουν 20 ευρώγια να πάρουν γάλα και ψωμι..
Και υπάρχουν και άλλοι που πουλάνε για να αλλάξουν φουσκωτό..

Ποιος τι που και γιατί που λένε....
Η δράση θέλει αντίδραση.Η κανεις ή δεν κάνεις και απλα λες λόγια. Οπως ετσι εχουμε μάθει να κανουμε οι Ελληνες τα τελευταία 40; 50; 20; χρόνια

manocity22

Re: Δεν είμαι ψαροτουφεκάς

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από manocity22 » Δευ 10 Οκτ 2016, 18:32

Και θα προσθέσω:
Κάποτε έκανα παρέα με δαύτους. Απλά το βράδυ εγώ έπαιρνα το ψάρι μου σπίτι ενώ αυτός σταμάταγε στην ταβέρνα.
Μετά ξενέρωσα λίγο και κάναμε καιρό να ψαρέψουμε μαζί. Περάσαν μερικοί μήνες.
Τον επόμενο χρόνο πήγα μαζί με το ζευγάρι του στον Αργολικό. Κατά διαστήματα με άφηναν μόνο και ανά μισάωρο γύρναγαν να με μαζέψουν...
και πάλι απ' την αρχή.
Δεν άνοιξα το ψυγείο τους να δω τι υπάρχει.
Τελείωσα το βράδυ με 1 καλή στήρα κι αυτοί με 4 καλές στήρες. Οκ.
Στο πλύσιμο της βάρκας του λέει..."βγάλε και τις αμαρτίες". Ανοίγουν το κρυφό ταμπούκι κι αραδιάζουν 20 στηράκια από 200 γραμμάρια έως κιλό.
Εκεί λοιπόν αγαπητέ φίλε μου, σε αντίθεση με την ποιητική διάθεση που το λες εσύ στο άρθρο σου, αισθάνθηκα περισσότερο ψαροντουφεκάς από ποτέ.
Μπορεί κι αυτός να αισθάνθηκε το ίδιο.
Στο κάτω κάτω εμείς δεν καθορίζουμε την υποκειμενικότητα του αντικειμένου μας?

Άβαταρ μέλους
ΤΑΙΤΙΝΟΣ
Δημοσιεύσεις: 3402
Εγγραφή: Τετ 04 Ιούλ 2007, 01:09
Τοποθεσία: ΚΑΤΕΡΙΝΗ

Re: Δεν είμαι ψαροτουφεκάς

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από ΤΑΙΤΙΝΟΣ » Δευ 10 Οκτ 2016, 19:18

Ασε τους ΄΄΄γκρινιάρηδες΄΄.
Ναι, δεν θα λύσουμε τίποτε τελικά από δώ μέσα, αλλά να τα λέμε. Δε'ν κακό :mrgreen:
Και, σαν καλό να είν' αυτό που είσαι... :)
ΤΟ ΝΟΥ ΣΑΣ ΡΕΜΑΛΙΑ!!!
Pescare ergo sum

Επιστροφή στο “Ψαρέματα και τεχνικές”