Τις τελευταίες εβδομάδες προσπαθούσα να πέσω για βουτιά αλλά ήταν τόσο χάλια που δεν το σκέφτηκα καν.
Το ΣΚ που μας πέρασε είπα να πάω για μια βουτιά μιας και ο καιρός όλη την εβδομάδα ήταν καλός.
Κυριακή κοντή γιορτή που λέει και ο λαός και είμαι στο νερό με την ανατολή του ηλίου και ο στόχος ήταν τα γοφάρια και άντε κανένα τυχερό πρώιμο λαβράκι ή καμιά ξεχασμένη τσιπούρα.
Η ορατότητα από χάλια έως για έβγα στο κομμάτι που έπεσα στην αρχή.
Επειδή γνωρίζω τον τόπο ως συνήθως καθαρίζει όσο τον κολυμπάω και βαθαίνει.
Κολλητά στην ακτογραμμή και τα καρτέρια εναλλάσσονται σε επιφανειακά και στα αυτά με άπνοια.
Στην επιφάνεια η ορατότητα ήταν σκάρτο μέτρο ενώ στα 2 μέτρα νερό δεν έβλεπα την μύτη από το όπλο και είχα την αίσθηση ότι η θολούρα ανέβαινε από τον βυθό.
Μετά από λίγο μερικά λαβρακάκια εμφανίστηκαν να δουν τι είναι αυτό που ακούν.
Μέσα σε αυτά είχε κανά δύο ψάρια για χτύπημα αλλά δεν μπορούσα να αποφασίσω και να αντιδράσω γρήγορα λόγο ορατότητας και αποφάσισα να τα αφήσω στην ησυχία τους.
Σε ένα καρτέρι με άπνοια μου περνάνε ψηλά στο νερό δύο μπάφες και ρίχνω στην δεύτερη με το που χάνεται από την ορατότητά μου.
Ευτυχώς την χτύπησα και μετά από λίγο ήταν στην ψαροβελόνα.

Συνεχίζω να ψαρεύω τον τόπο με τον ίδιο τρόπο αλλά κάτι αξιόλογο δεν είδα.
Σε ένα συρτό επιφανειακό βλέπω από μακριά έναν πολύ ωραίο σαργό και λέω μια χαρά είναι,θα ρίξω.
Γενικά δεν ρίχνω σε σαργούς ή άλλα λιανά αν δεν είναι αξιοσέβαστο το μέγεθός τους γιατί δεν ευχαριστιέμαι το φαί τους από τα κόκαλα.
Φτάνω σε απόσταση βολής και ρίχνω,μετά από λίγο τον έχω στα χέρια μου το μέγεθός του δεν ήταν ούτε κοντά σε αυτό που νόμιζα ότι είδα.
Άτιμη θολούρα.

Σε ένα επόμενο καρτέρι στα 3-4 μέτρα βλέπω το ψιλό να μετακινείται,γυρνάω και βλέπω μια μπάφα να περνάει παράλληλα με την αριστερή μου πλευρά.
Γυρνάω το όπλο και κάνω μια βολή καουμπόικη στο φευγιό χωρίς να βλέπω το ψάρι σχεδόν σίγουρος ότι δεν το έχω χτυπήσει.
Μετά από ένα δευτερόλεπτο το ψάρι έχει κάνει στροφή 180 μοιρών και φαίνεται η βέργα να κρεμιέται από πάνω του.
Του δίνω μπόσικα στο μουλινέ και βγαίνω έξω.

Το είχα πετύχει πάνω από το εδρικό πτερύγιο και ίσα που το κρατούσε το φτεράκι.
Το περίεργο είναι ότι το ψάρι παρέδωσε την μάχη πολύ γρήγορα οριακά σαν λαβράκι.Έχει κανείς αντίστοιχη εμπειρία με τέτοιες βολές;
Το ψάρι δεν είχε κάτι που να έμοιαζε με άρρωστο η καταπονημένο.
Και μια με το τέκνο ως είθισται.
