SpearFishingForum.gr

Ο χρόνος φθείρει τα μέλη, η τεχνολογία την επικοινωνία.
Όμως θυμόμαστε τις παλιές καλές για μας τουλάχιστον μέρες.
Με την απαρτία τους.......
Θυμόμαστε πρόσωπα και πράγματα...

Κάποτε υπήρχε ένα MARES 130 PIPIN. Όποιος το είχε δεν το άλλαζε. Είχε ενδιάμεσο οπλιστήρι σαν του καπετάνου, αλλά δίπλωνε κιόλας πίσω για να μην εμποδίζει..........
Δεν μπόρεσα να βρω φωτο στο νετ, όποιος έχει ας βάλει αν θέλει....

Μια πατέντα όπλισης για μακρύ αεροβόλο είναι η εξής- -έχετε μαζί σας μια θηλειά σχοινί 40 εκ. περίπου (κυκλικό, δεμένες οι 2 άκρες, τουλάχιστον 6-7 χιλ. πάχος). Περνάτε τη μέση της θηλειάς (διπλή) στο κουντουπιέ (αστράγαλο) ωστε από πίσω να προεξέχουν οι δύο ημιθηλιές. Βάζετε τη μία μέσα από την άλλ...

Η τσιπουράκλα η ζηλευτή είχε φαγωμένο τον κάτω λοβό της ουράς. Μήπως ήταν σκαστή;
Ο λάβρακας στο 1,26 κάτι είχε να τον ταλαιπωρεί. Τα χρώματα πολύ ξασπρισμένα κάπως. Και τα πτερύγια αδυνατισμένα.
Ίσως γιαυτό καθόταν και μεσόνερα αντί να κάνει τις γνωστές τσαμπουκοτσάρκες....

Και όμως.
Υπάρχουν 110-120 δυόμιση κιλά που έχουν το στρίψιμο 95-100αριού ανάμεσα στα βράχια και στην επιφάνεια μάλιστα...
Σχήμα, κατανομή βάρους και πλευστότητα είναι οι παράμετροι της εξίσωσης...
Αποδίδουν και στα βαθειά βεβαίως...

Για όποιους τα λεκατίκια τους πέφτουν βαριά - ψήνεται σε φέτες, όχι ξεροψημένο - ξεκοκκαλίζεται - ανακατεύεται με μαγιονέζα (κατά προτίμηση σπιτική, με λίγη μουστάρδα μέσα) - σερβίρεται πασπαλισμένο με κάποια πρασινάδα (άνιθο κατά προτίμηση, μαϊδανό) - το άσπρο κρασί επιβάλλεται, η παρέα θα ξεπετσιά...

Εμ, γιαυτό πάμε μπαρμπουνοψαριά με το 120, μπας και, αλλα δεν, μια φορά στ 5 χρόνια

Οι τσιπούρες ίσως και να ήταν δεκτικές σε ένα γιουρούσι. Αφού η πρώτη έσπασε, της απελπισίας ήταν η δεύτερη.Δύσκολη η πρόβλεψη όμως, όπως και να έχει. Ορισμένες φορές έρχονται τα δεύτερα, όχι τα πρώτα. Την επόμενη.
Γοφάρι ωμό καλό είναι να μην καταναλώνεται, πολλές φορές έχει παράσιτα.

Δεν μπορείτε να φανταστείτε με τι τρέφονται, στα λιμάνια και όχι μόνο. Κατευθείαν από τις σωλήνες των βιολογικών. Φυσικά και οι κυνηγοί τους (γοφάρια κλπ είναι επικίνδυνα)
Ορισμένα βακτήρια ίσως και να επιζούν την κατάψυξη, προσωπικά δεν θα τα κατανάλωνα ποτέ!

Οταν δεν έχει ψάρια, και οι μπάφες είναι ψάρια!
ΠΟΤΕ ωμό κέφαλο φίλε μου, μια συμβουλή από ιχθυολόγο!

Παλάβωσε η θάλασσα!

Τα αδικεί η θολούρα όμως, στην καθαρή φωτο είναι σούπερ.

Υπάρχουν και άλλες λύεις, βέβαια η παρακάτω ίσως και να χαλάσει την αισθητική κάποιου ευαίσθητου. Του βάζεις ένα πανί πολύ λεπτό υαλόνημα με ρητίνη και το βάφεις ότι θέλεις από πάνω Γίνεται πιο άκαμπτο και κερδίζει και κάποια γραμμάρια βάρος. Στην τελική μπορείς να βρεις και κάποιον κινέζικο σωλήνα ...

Οχι, προς θεού. Ίσως η καμπάνα είναι το πρόβλημα που κόβει τα χέρια....

Τελικά ποιά είναι τα πιο μαλακά λάστιχα κατά σειρά προτίμησης;
Μια κεφαλή ινβερτ που δοκίμασα θα βγει γρήγορα μάλλον στη σύνταξη γιατί δεν οπλίζονται 2-3 ξύλινα που δοκιμάστηκαν (16άρια). Μάλλον θα γυρίσουμε πάλι στα διπλά καλά 15άρια. Ίσως να φταίει και η καμπάνα βέβαια που κόβει τα χέρια...