• Ανακοινώσεις
    Απαντήσεις
    Προβολές
    Τελευταία δημοσίευση
  • Ανακοινώσεις
    Απαντήσεις
    Προβολές
    Τελευταία δημοσίευση
  • Ανακοινώσεις
    Απαντήσεις
    Προβολές
    Τελευταία δημοσίευση
  • Ανακοινώσεις
    Απαντήσεις
    Προβολές
    Τελευταία δημοσίευση

Ταινία

Μια φωτογραφία είναι 1000 λέξεις.Ενα βίντεο πόσες λέξεις είναι ?

Ταινία

Νέα δημοσίευσηαπό Fanouris » 17 Ιουν 2018, 18:11

Fanouris
 
Δημοσιεύσεις: 409
Εγγραφή: 22 Ιουν 2008, 12:55
Τοποθεσία: Ρόδος

Re: Ταινία

Νέα δημοσίευσηαπό panosti » 17 Ιουν 2018, 22:01

Το είδα τυχαία πριν λίγο καιρό. Το ξαναειδα το απογευμα που το ανεβασες. Πολύ καλο ντοκιμαντερ!
Τρομερές εικόνες και πλάνα από βυθούς, ψάρια και μέρη της Ινδονησίας δεμένες πάνω στην αφήγηση διαφόρων εμπειριών ενός γέρου ντόπιου επαγγελματία ψαροντουφεκά, σε ένα άκρως διδακτικό για την θάλασσα ντοκιμαντέρ. Παρακάτω θα επιχειρήσω να κάνω μια ελεύθερη σύνοψη της ιστορίας, καθώς επίσης να δώσω ένα κομμάτι μεταφρασμένο. Για όσους λοιπόν δεν έχουν χρόνο (να βρουν, αξίζει) ή δεν μπορούν να καταλάβουν στα Αγγλικά, ορίστε:
:read:
Ο πρωταγωνιστής του ντοκιμαντέρ-αυτοβιογραφία, περιγράφει ηλικιωμένος πλέον, τους φόβους και τις δυσκολίες του στην εξέλιξη του ως βουτηχτής ψαράς, από τα παιδικά του χρόνια ακόμα. Μεγάλωσε και έζησε κάπου στην Ινδονησία δίπλα στη θάλασσα, από οικογένεια ψαράδων-βουτηχτών, πράγμα που συνέχισε να κάνει για να ζήσει.
Περιγράφοντας την πρώτη του φορά, παιδί ακόμα, που πήγε πιο μακρυά από ότι συνήθως για να βουτήξει εξερευνώντας νέα όρια και βυθούς, λέει σε μετάφραση:

Θυμάμαι να βλέπω κάποιον άντρα στον πάτο της θάλασσας, κάτι έψαχνε. Από που να ήταν; δεν είχα την ευκαιρία να αντιληφθώ.
Απλά κοίταζα από μακρυά, αλλά δεν μπορούσα να πάω εκεί. Δεν ήξερα πως. Ήταν πολύ μακρυά (σ.σ.βαθυά) και δεν μπορούσα να φτάσω εκεί. [...]
Εμφανίζονται ως άντρες που ψάχνουν για ψάρια με τα καμάκια τους, μα είναι πνεύματα...Πνεύματα της θάλασσας! [...]
Μέσα στην καρδιά μου γνώριζα πλέον. Πρέπει να πάω στον βυθό της θάλασσας!
Ήμουν καλός στο να κρατάω την ανάσα μου, είναι στο αίμα. Όταν έφτασα 20 χρονών άρχισα να ψάχνω τα μεγάλα ψάρια, προσπαθώντας να καταλάβω τους τρόπους τους. Πως να κυνηγάω τα μεγάλα ψάρια?
Ήμασταν οι πρώτοι που ψαρεύαμε με ψαροντούφεκα. Δεν υπάρχει τίποτα άλλο για μας παρά ψαροντούφεκo.
Ο πατέρας μου κάποτε μου είπε: ¨Κάνε τη δουλειά σου στη θάλασσα με σύνεση. Να θυμάσαι τα πνεύματα της θάλασσας, δεν μπορείς να τα δεις μα μπορείς να τα νοιώσεις. Αν συναντηθείς με ένα πνεύμα της θάλασσας πες του ότι ψάχνεις την τύχη σου, ότι και οι δυο ψάχνετε το ίδιο, ότι είσαστε αδέρφια.
Εξασκήσου όπου κι αν βρεθείς, μάθε από ό,τι βρίσκεται γύρω σου, κατανόησε τι έχεις μέσα σου. Αν ξεπεράσεις τα όρια εκεί κάτω, θα πεθάνεις και εκεί κάτω! Πρέπει να μελετήσεις το ψάρι, μην βιαστείς με το που τα δεις, όχι! Μείνε ήρεμος και όταν βρεθείς στη σωστή θέση καταδύσου αργάαα." [...]

Στη συνέχεια περιγράφει την ολοκλήρωση του ως κυνηγό και ως άντρα και την εξέλιξη του κάνοντας οικογένεια με τη γυναίκα που αγάπησε,και ψαρεύοντας με καμάκι-τουφέκι και άπνοια για να ζήσει την οικογένεια του και να γνωρίσει με τη βάρκα και το πανί τα γύρω μέρη. Έγινε ξακουστός ψαροκυνηγός στα μέρη του. Απέκτησε μεγάλη φήμη για τα βάθη που βούταγε και τα ψάρια που έβγαζε. Ένοιωθε δυνατός! Έζησε όμορφες και μεγάλες στιγμές. Στην προσπάθεια του να μαζέψει περισσότερα χρήματα πέρασε για κάποιον καιρό και από ένα Ιαπωνικό μεγάλο ψαράδικο με συρόμενα δίχτυα (τράτα) όπου εκεί έμαθε όπως λέει, να σέρνει δίχτυα και να βγάζει τόσα πολλά ψάρια που δεν μπορούσε να τα σηκώσει το σκάφος. Πίσω στα μέρη του με τους δικούς του και τον γιο του μαζί συνέχισε να σέρνει δίχτυα πάνω από το τα κοράλλια χρησιμοποιώντας και κατάδυση με κάποιου είδους κομπρεσέρ-ναργιλέ για να τα απλώνουν, χωρίς να αντιλαμβάνονται την καταστροφή που κάναν στο βυθό και στα κοράλλια.
Ώσπου μια μέρα τα πνεύματα της θάλασσας θύμωσαν. Σε ένα τέτοιο ψάρεμα ο γιος του καταδυόμενος με ναργιλέ χάθηκε, γεμίζοντας τον τύψεις και ενοχές για όση γνώση δεν είχε προλάβει να του μεταλαμπαδεύσει ως εκείνη τη μέρα. Ότι άλλο κι αν του είχε ρίξει η ζωή, το θάνατο του γιου του δεν μπόρεσε να τον ξεπεράσει ποτέ.
Πολλοί ακόμα χάθηκαν από τον θύμο των πνευμάτων τα επόμενα χρόνια. Όσο οι άνθρωποι κατέστρεφαν τα κοράλλια των πνευμάτων, τόσο τα πνεύματα κατέστρεφαν εκείνους. Οι άνθρωποι όμως αυξήθηκαν, αλλά τα ψάρια μειώθηκαν.

Όπως αναφέρει: "Κάποτε ήταν λίγοι άνθρωποι και πολλά ψάρια, σήμερα είναι πολλοί άνθρωποι αθρόοι ως ψάρια."

Πλέον πρέπει να πηγαίνει σε νέα μέρη ακόμα πιο μακρινά για να ψαρέψει, και με παραπάνω προσοχή και σύνεση. Αφήνει να εννοηθεί ότι μετά από αυτά επέστρεψε στο πατροπαράδοτο για εκείνον, ψαροντούφεκο με άπνοια για τον βιοπορισμό του, σεβόμενος τη θάλασσα αλλά με φόβο πλεόν προς τα πνεύματά της, ως ο άνθρωπος της θάλασσας.
Mourgos έγραψε:Να δίνουμε μεγάλη σημασία στα μεσοδιαστήματα χαλάρωσης και να ελέγχουμε τον ωκεανό των παρορμήσεων που μας δημιουργεί ένα καλό ψάρι.
Άβαταρ μέλους
panosti
 
Δημοσιεύσεις: 169
Εγγραφή: 16 Ιούλ 2015, 03:42
Τοποθεσία: Χαϊδαρι (σήμερα)

Re: Ταινία

Νέα δημοσίευσηαπό Fanouris » 19 Ιουν 2018, 20:51

panosti έγραψε:Το είδα τυχαία πριν λίγο καιρό. Το ξαναειδα το απογευμα που το ανεβασες. Πολύ καλο ντοκιμαντερ!
Τρομερές εικόνες και πλάνα από βυθούς, ψάρια και μέρη της Ινδονησίας δεμένες πάνω στην αφήγηση διαφόρων εμπειριών ενός γέρου ντόπιου επαγγελματία ψαροντουφεκά, σε ένα άκρως διδακτικό για την θάλασσα ντοκιμαντέρ. Παρακάτω θα επιχειρήσω να κάνω μια ελεύθερη σύνοψη της ιστορίας, καθώς επίσης να δώσω ένα κομμάτι μεταφρασμένο. Για όσους λοιπόν δεν έχουν χρόνο (να βρουν, αξίζει) ή δεν μπορούν να καταλάβουν στα Αγγλικά, ορίστε:
:read:
Ο πρωταγωνιστής του ντοκιμαντέρ-αυτοβιογραφία, περιγράφει ηλικιωμένος πλέον, τους φόβους και τις δυσκολίες του στην εξέλιξη του ως βουτηχτής ψαράς, από τα παιδικά του χρόνια ακόμα. Μεγάλωσε και έζησε κάπου στην Ινδονησία δίπλα στη θάλασσα, από οικογένεια ψαράδων-βουτηχτών, πράγμα που συνέχισε να κάνει για να ζήσει.
Περιγράφοντας την πρώτη του φορά, παιδί ακόμα, που πήγε πιο μακρυά από ότι συνήθως για να βουτήξει εξερευνώντας νέα όρια και βυθούς, λέει σε μετάφραση:

Θυμάμαι να βλέπω κάποιον άντρα στον πάτο της θάλασσας, κάτι έψαχνε. Από που να ήταν; δεν είχα την ευκαιρία να αντιληφθώ.
Απλά κοίταζα από μακρυά, αλλά δεν μπορούσα να πάω εκεί. Δεν ήξερα πως. Ήταν πολύ μακρυά (σ.σ.βαθυά) και δεν μπορούσα να φτάσω εκεί. [...]
Εμφανίζονται ως άντρες που ψάχνουν για ψάρια με τα καμάκια τους, μα είναι πνεύματα...Πνεύματα της θάλασσας! [...]
Μέσα στην καρδιά μου γνώριζα πλέον. Πρέπει να πάω στον βυθό της θάλασσας!
Ήμουν καλός στο να κρατάω την ανάσα μου, είναι στο αίμα. Όταν έφτασα 20 χρονών άρχισα να ψάχνω τα μεγάλα ψάρια, προσπαθώντας να καταλάβω τους τρόπους τους. Πως να κυνηγάω τα μεγάλα ψάρια?
Ήμασταν οι πρώτοι που ψαρεύαμε με ψαροντούφεκα. Δεν υπάρχει τίποτα άλλο για μας παρά ψαροντούφεκo.
Ο πατέρας μου κάποτε μου είπε: ¨Κάνε τη δουλειά σου στη θάλασσα με σύνεση. Να θυμάσαι τα πνεύματα της θάλασσας, δεν μπορείς να τα δεις μα μπορείς να τα νοιώσεις. Αν συναντηθείς με ένα πνεύμα της θάλασσας πες του ότι ψάχνεις την τύχη σου, ότι και οι δυο ψάχνετε το ίδιο, ότι είσαστε αδέρφια.
Εξασκήσου όπου κι αν βρεθείς, μάθε από ό,τι βρίσκεται γύρω σου, κατανόησε τι έχεις μέσα σου. Αν ξεπεράσεις τα όρια εκεί κάτω, θα πεθάνεις και εκεί κάτω! Πρέπει να μελετήσεις το ψάρι, μην βιαστείς με το που τα δεις, όχι! Μείνε ήρεμος και όταν βρεθείς στη σωστή θέση καταδύσου αργάαα." [...]

Στη συνέχεια περιγράφει την ολοκλήρωση του ως κυνηγό και ως άντρα και την εξέλιξη του κάνοντας οικογένεια με τη γυναίκα που αγάπησε,και ψαρεύοντας με καμάκι-τουφέκι και άπνοια για να ζήσει την οικογένεια του και να γνωρίσει με τη βάρκα και το πανί τα γύρω μέρη. Έγινε ξακουστός ψαροκυνηγός στα μέρη του. Απέκτησε μεγάλη φήμη για τα βάθη που βούταγε και τα ψάρια που έβγαζε. Ένοιωθε δυνατός! Έζησε όμορφες και μεγάλες στιγμές. Στην προσπάθεια του να μαζέψει περισσότερα χρήματα πέρασε για κάποιον καιρό και από ένα Ιαπωνικό μεγάλο ψαράδικο με συρόμενα δίχτυα (τράτα) όπου εκεί έμαθε όπως λέει, να σέρνει δίχτυα και να βγάζει τόσα πολλά ψάρια που δεν μπορούσε να τα σηκώσει το σκάφος. Πίσω στα μέρη του με τους δικούς του και τον γιο του μαζί συνέχισε να σέρνει δίχτυα πάνω από το τα κοράλλια χρησιμοποιώντας και κατάδυση με κάποιου είδους κομπρεσέρ-ναργιλέ για να τα απλώνουν, χωρίς να αντιλαμβάνονται την καταστροφή που κάναν στο βυθό και στα κοράλλια.
Ώσπου μια μέρα τα πνεύματα της θάλασσας θύμωσαν. Σε ένα τέτοιο ψάρεμα ο γιος του καταδυόμενος με ναργιλέ χάθηκε, γεμίζοντας τον τύψεις και ενοχές για όση γνώση δεν είχε προλάβει να του μεταλαμπαδεύσει ως εκείνη τη μέρα. Ότι άλλο κι αν του είχε ρίξει η ζωή, το θάνατο του γιου του δεν μπόρεσε να τον ξεπεράσει ποτέ.
Πολλοί ακόμα χάθηκαν από τον θύμο των πνευμάτων τα επόμενα χρόνια. Όσο οι άνθρωποι κατέστρεφαν τα κοράλλια των πνευμάτων, τόσο τα πνεύματα κατέστρεφαν εκείνους. Οι άνθρωποι όμως αυξήθηκαν, αλλά τα ψάρια μειώθηκαν.

Όπως αναφέρει: "Κάποτε ήταν λίγοι άνθρωποι και πολλά ψάρια, σήμερα είναι πολλοί άνθρωποι αθρόοι ως ψάρια."

Πλέον πρέπει να πηγαίνει σε νέα μέρη ακόμα πιο μακρινά για να ψαρέψει, και με παραπάνω προσοχή και σύνεση. Αφήνει να εννοηθεί ότι μετά από αυτά επέστρεψε στο πατροπαράδοτο για εκείνον, ψαροντούφεκο με άπνοια για τον βιοπορισμό του, σεβόμενος τη θάλασσα αλλά με φόβο πλεόν προς τα πνεύματά της, ως ο άνθρωπος της θάλασσας.

:thumbsup: Καλά έκανες γιατί εγώ δεν το χρόνο για κάτι τέτοιο.
Fanouris
 
Δημοσιεύσεις: 409
Εγγραφή: 22 Ιουν 2008, 12:55
Τοποθεσία: Ρόδος

Re: Ταινία

Νέα δημοσίευσηαπό panosti » 24 Δεκ 2018, 06:53

Το αρχικο λινκ δε δουλευει πλεον, μπορειτε να δειτε το ντοκιμαντερ στο youtube στο παρακάτω λινκ:

https://youtu.be/ZsBsg9ZjUYI

Τίτλος: "Jago: A Life Underwater"
Mourgos έγραψε:Να δίνουμε μεγάλη σημασία στα μεσοδιαστήματα χαλάρωσης και να ελέγχουμε τον ωκεανό των παρορμήσεων που μας δημιουργεί ένα καλό ψάρι.
Άβαταρ μέλους
panosti
 
Δημοσιεύσεις: 169
Εγγραφή: 16 Ιούλ 2015, 03:42
Τοποθεσία: Χαϊδαρι (σήμερα)


Επιστροφή στο Video & Eξοπλισμός βίντεο

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 8 επισκέπτες