• Ανακοινώσεις
    Απαντήσεις
    Προβολές
    Τελευταία δημοσίευση
  • Ανακοινώσεις
    Απαντήσεις
    Προβολές
    Τελευταία δημοσίευση
  • Ανακοινώσεις
    Απαντήσεις
    Προβολές
    Τελευταία δημοσίευση
  • Ανακοινώσεις
    Απαντήσεις
    Προβολές
    Τελευταία δημοσίευση

φρικη

Προσέχουμε για να έχουμε.

φρικη

Νέα δημοσίευσηαπό giorgos1 » 11 Φεβ 2007, 12:03

αν ειναι οντως αληθεια μιλαμε για πραγματικη σφαγη


http://www.zoofilia.gr/newsletters/stopviolence.html
giorgos1
 
Δημοσιεύσεις: 15
Εγγραφή: 20 Νοέμ 2006, 01:18

Νέα δημοσίευσηαπό CLIPPER » 11 Φεβ 2007, 14:09

Και βάλε...

Πολύ μ' αρέσει που είμαστε εξελιγμένοι ως είδος!!
Ανώτεροι, με ευγενικά αισθήματα και αναζητούμε τις υψηλές ιδέες και ιδανικά.

Ένα πράγμα σαν άριοι δηλαδή...
Με εκτίμηση, Θανάσης

"Λίγα, αλλά ώριμα" Carl Gauss
Άβαταρ μέλους
CLIPPER
 
Δημοσιεύσεις: 2342
Εγγραφή: 18 Νοέμ 2006, 12:30
Τοποθεσία: Στη Σαλλονίκ' φιλλαράκ'

Νέα δημοσίευσηαπό Mary L. » 05 Μαρ 2007, 11:33

http://www.petitiononline.com/golfinho/

Βαλτε ολοι μια υπογραφή εδώ ΑΞΙΖΕΙ

"Stop the dolphin and whale killings in Taiji"
Μια πληγωμένη Φώκια...
Άβαταρ μέλους
Mary L.
 
Δημοσιεύσεις: 481
Εγγραφή: 17 Νοέμ 2006, 08:59
Τοποθεσία: Θεσ/νικη

Νέα δημοσίευσηαπό ΡΗΧΟΠΑΤΙΑΣ » 05 Μαρ 2007, 12:44

:( :( :( =;
ΠΟΤΕ ξανά χωρίς ζώνη στο αυτοκίνητο.-
Άβαταρ μέλους
ΡΗΧΟΠΑΤΙΑΣ
 
Δημοσιεύσεις: 4020
Εγγραφή: 17 Νοέμ 2006, 14:10
Τοποθεσία: ΚΕΡΑΤΣΙΝΙ

Νέα δημοσίευσηαπό Mary L. » 07 Μαρ 2007, 10:15

http://www.glumbert.com/media/dolphin

Δεν μπόρεσα να το δω όλο....

ψηφίστε παιδιά στο λινκ που έδωσα πιο πάνω :cry:
Μια πληγωμένη Φώκια...
Άβαταρ μέλους
Mary L.
 
Δημοσιεύσεις: 481
Εγγραφή: 17 Νοέμ 2006, 08:59
Τοποθεσία: Θεσ/νικη

Νέα δημοσίευσηαπό albert9 » 08 Μαρ 2007, 10:46

ΜΕ ΕΠΙΑΣΕ ΑΗΔΙΑ!ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΝΕ?ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΛΟΓΟ?ΤΑ ΤΡΩΝΕ?ΤΑ ΔΕΛΦΙΝΙΑ ΔΕΝ ΤΑ ΒΛΕΠΩ ΣΑΝ ΖΩΑ ΤΑ ΘΕΩΡΩ ΙΣΑΞΙΑ ΜΑΣ!ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ!
albert9
 
Δημοσιεύσεις: 90
Εγγραφή: 05 Φεβ 2007, 12:10
Τοποθεσία: ATTIKH

Νέα δημοσίευσηαπό Johnkokk » 08 Μαρ 2007, 12:30

Παρόλο που για μας το θέαμα είναι φρικιαστικό, δεν είναι τόσο εύκολο να καταδικάζουμε άλλους πολιτισμούς και κουλτούρες απλά επειδή είναι διαφορετικές απο τη δική μας.

Φανταστείτε π.χ. πως βλέπουν τους Δυτικούς, οι μουσουλμάνοι που δεν τρώνε κρέας αγελάδας και τι θα λέγανε αν βλέπανε ενα βίντεο με εικόνες απο ενα σφαγείο.

Επαναλαμβάνω πως θεωρώ το θέαμα αποτρόπαιο και εύχομαι να σταματήσει επειδή όμως ανοίκω σε ενα διαφορετικό πολιτισμό.

Στους Ιάπωνες φαντάζομαι φαίνεται τόσο φυσιολογικό οσο σε μας που σφάζουμε τα αρνιά το Πάσχα και όσο στους Εσκιμώους που σφαγιάζουν τις φώκιες για να τραφούν.

Εννοείται πως οποιαδήποτε τέτοια σφαγή απλά για χόμπυ(όπως π.χ. με τις φώκιες και τους Νορβηγοκαναδούς "χομπίστες") τη θεωρώ απεχθή και απόλυτα καταδικαστέα.Θα μπορούσαμε βέβαια να το παραλληλίσουμε λίγο με τους "αγώνες" Υ/Κ, αλλά δεν είναι της ώρας.
Η αψαρία είναι επιλογή.
Βράγχια έχουν ΜΟΝΟ τα ψάρια.
Άβαταρ μέλους
Johnkokk
Site Admin
 
Δημοσιεύσεις: 5522
Εγγραφή: 14 Νοέμ 2006, 19:43
Τοποθεσία: Οπου υπάρχει θάλασσα.

Νέα δημοσίευσηαπό Mary L. » 09 Μαρ 2007, 10:19

Johnkokk έγραψε:Παρόλο που για μας το θέαμα είναι φρικιαστικό, δεν είναι τόσο εύκολο να καταδικάζουμε άλλους πολιτισμούς και κουλτούρες απλά επειδή είναι διαφορετικές απο τη δική μας.

Φανταστείτε π.χ. πως βλέπουν τους Δυτικούς, οι μουσουλμάνοι που δεν τρώνε κρέας αγελάδας και τι θα λέγανε αν βλέπανε ενα βίντεο με εικόνες απο ενα σφαγείο.

Επαναλαμβάνω πως θεωρώ το θέαμα αποτρόπαιο και εύχομαι να σταματήσει επειδή όμως ανοίκω σε ενα διαφορετικό πολιτισμό.

Στους Ιάπωνες φαντάζομαι φαίνεται τόσο φυσιολογικό οσο σε μας που σφάζουμε τα αρνιά το Πάσχα και όσο στους Εσκιμώους που σφαγιάζουν τις φώκιες για να τραφούν.

Εννοείται πως οποιαδήποτε τέτοια σφαγή απλά για χόμπυ(όπως π.χ. με τις φώκιες και τους Νορβηγοκαναδούς "χομπίστες") τη θεωρώ απεχθή και απόλυτα καταδικαστέα.Θα μπορούσαμε βέβαια να το παραλληλίσουμε λίγο με τους "αγώνες" Υ/Κ, αλλά δεν είναι της ώρας.


Εγώ τους καταδικάζω και @@στηκα για την "κουλτούρα" τους.Επίσης αυτο το θέαμα δεν το βλεπω σαν πολιτισμό τους , είναι ΑΠΟΛΙΤΙΣΤΟΙ.
Αν δηλαδή σφάζανε και ανθρώπους από κουλτούρα θα έπρεπε να το κατανοήσω? Για μένα τα δελφίνια είναι άνθρωποι ίσως και πάνω από μας τελικά ....

*ας μην τα συγκρίνουμε με αγελάδες και αρνιά
Μια πληγωμένη Φώκια...
Άβαταρ μέλους
Mary L.
 
Δημοσιεύσεις: 481
Εγγραφή: 17 Νοέμ 2006, 08:59
Τοποθεσία: Θεσ/νικη

Νέα δημοσίευσηαπό Johnkokk » 09 Μαρ 2007, 12:43

"*ας μην τα συγκρίνουμε με αγελάδες και αρνιά"

Γιατί ?

Τι σε κάνει να πιστεύεις οτι η αγελάδα δεν είναι ιερότερη και ανώτερη απο τα δελφίνια για ενα μουσουλμάνο ?

Η οτι ενας Ιάπωνας δεν έχει την ίδια γνώμη για τα δελφίνια με τη δική σου για τις αγελάδες ?

Επαναλαμβάνω οτι ΚΑΙ για μένα είναι φρικιαστικό το θέαμα αλλά δεν μου είναι πολύ εύκολο να πετάξω την πέτρα στον άλλο επειδή είναι διαφορετικός.
Η αψαρία είναι επιλογή.
Βράγχια έχουν ΜΟΝΟ τα ψάρια.
Άβαταρ μέλους
Johnkokk
Site Admin
 
Δημοσιεύσεις: 5522
Εγγραφή: 14 Νοέμ 2006, 19:43
Τοποθεσία: Οπου υπάρχει θάλασσα.

Νέα δημοσίευσηαπό Mary L. » 09 Μαρ 2007, 14:38

Δελφίνι
Βιολογία
http://www.wwf.gr/index.php?option=cont ... view&id=77
http://netkerveros.blogspot.com/2006/01/m.html

Τα δελφίνια ανήκουν στην τάξη των κητωδών (78 είδη περίπου) όπως και οι συγγενικές τους φάλαινες. Οι πρόγονοι των σημερινών δελφινιών εμφανίστηκαν πριν από 65.000.000 χρόνια και οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι ήταν χερσαία θηλαστικά που με την πάροδο του χρόνου προσαρμόστηκαν στο υγρό στοιχείο και έγιναν αμφίβια, προτού εξελιχθούν σε θαλάσσια θηλαστικά.


κΑναπνέουν με πνεύμονες [/b[b]]αι διατηρούν, όπως ο άνθρωπος, σταθερή τη θερμοκρασία του σώματός τους ανεξάρτητα από αυτήν του περιβάλλοντος. Καλύπτονται από ένα παχύ στρώμα λίπους, το οποίο προσφέρει μόνωση και βοηθά στην κολύμβηση. Τα θωρακικά πτερύγια βοηθούν επίσης στην κολύμβηση, το ουραίο χρησιμοποιείται για ώθηση, ενώ το ραχιαίο προσφέρει ισορροπία μέσα στο νερό.



Στο μεγάλο και καμπύλο μέτωπό τους βρίσκεται το σύστημα ηχοεντοπισμού, ένα είδος σόναρ, με τη βοήθεια του οποίου προσανατολίζονται, εντοπίζουν την τροφή και επικοινωνούν μεταξύ τους. Επίσης, μπορούν και επικοινωνούν με σφυρίγματα, κρότους και ήχους που παράγουν με τα σαγόνια τους. Τα δελφίνια φαίνεται να έχουν αναπτύξει ένα είδος επικοινωνίας, το οποίο οι επιστήμονες δεν έχουν καταφέρει να αποκωδικοποιήσουν.



Μετά την ηλικία των πέντε ετών είναι ικανά προς αναπαραγωγή και κάθε δύο με τρία χρόνια, έπειτα από κύηση 12 μηνών, γεννούν ένα μικρό, μήκους περίπου 1μ., το οποίο θηλάζει και παραμένει με τη μητέρα του τρία έως έξι χρόνια.


---------------------------------------------------

Μια ματιά του μόνο και κατάλαβα τον πόνο. Μια ματιά τόσο διαπεραστική λες και εξερευνούσε την ψυχή μου. Παντού πληγές. Παντού σημάδια. Χτυπάει το νερό με ορμή και ξυπνάω από τον λήθαργο. Απλώνω το χέρι μου να το χαϊδέψω και ... αυτή η κραυγή ... ακόμα και σήμερα την ακούω στους εφιάλτες μου και ανατριχιάζω.

Με κοιτάει ο καπετάνιος που στάζω νερά και ρωτάει. “Everything OK?” Τι να απαντήσω τώρα εγώ. Ότι θέλω να ταίσω ένα δελφίνι; Πριν από λίγο, μου έλεγε πώς είναι πλάσματα του σατανά. Πως τους τρυπάνε τα δίχτυα και τους καταστρέφουν το βιος τους. Μια φορά δεν είχε να ταίσει την οικογένεια του. Ένα κοπάδι από δελφίνια είχε καταστρέψει τα μοναδικά του δίχτυα. Άλλαξε επάγγελμα εξαιτίας τους καθώς και όλοι στο χωριό του. Απ’ εκεί που ψάρευε ανέμελα στα γαλαζοπράσινα νερά, κατάντησε καπετάνιος για κακομαθημένους εκκεντρικούς τουρίστες.

“There is a dolphin ... its hurt ... we have to do something ...” Ξαφνικά άκουω άλλη μια κραυγή, γυρνάω και αντικρίζω το δράμα να ξεδιπλώνεται μπροστά μου. Ένα σπασμένο καμάκι καρφωμένο στο πλάι κάτω από το πτερύγιό του. Μία ματωμένη πληγή που το αλμυρό νερό ξέπλενε συνέχεια. Σημάδια παντού στη κοιλιά του από δίχτυα
“Are you going to help or just look? Remember? I am just another eccentric client”. Ο καπετάνιος γελάει δυνατά και κατεβαίνει στην καμπίνα. Τον άκουω να μιλάει στο ράδιο στα Ισπανικά. Το μόνο που καταλαβαίνω είναι οι λέξεις “ayuda” και “delfín”. Ανοίγω τον κουβά με τα δολώματα και ψάχνω για τα πιο μεγάλα ψάρια.

Το δελφίνι συνεχίζει να κλαίει με σπαρακτικές κραυγές. Με παρακολουθεί με τα ματάκια του σαν κουμπιά, όπου και αν πηγαίνω πάνω στο σκάφος. Του δείχνω ένα ψαράκι και κάνει σαν τρελό. Ποιος ξέρει από πότε έχει να φαει. Απλώνω δειλά δειλά το χέρι να το ταΐσω και οι πιο χαζές σκέψεις περνάνε από το μυαλό μου ... αν με δαγκώσει; Εδώ ένα πλάσμα ξεψυχάει και εγώ σκέφτομαι τον εαυτό μου. Είναι να αναρωτιέσαι μερικές φορές για μας τους ανθρώπους. Το κακόμοιρο πλάσμα έχει ανοίξει το στόμα του και περιμένει υπομονετικά να ξεπεράσω τις φοβίες μου. Ακουμπάω το ψαράκι στην γλώσσα του και το χαϊδεύω στο μάγουλο. Δέρμα από βελούδο. Μόνο έτσι μπορώ να το περιγράψω. Ζεστό και μαλακό. Είχατε ποτέ αρκουδάκια μικροί που τα αγκαλιάζατε στον ύπνο σας; Θυμάστε την αίσθηση;
Πως γίνεται να μου χαμογελάει; Εγώ με ένα καμάκι στα πλευρά μου μόνο χαμόγελο δεν θα είχα. Ο πόνος είναι ξεκάθαρος στα μάτια του και αυτό μου χαμογελάει. Βρίσκω άλλο ένα ψαράκι και το ταίζω χωρίς δεύτερη σκέψη.

Η ώρα περνάει και τα δολώματα έχουν τελειώσει. Μάλλον δεν θα ψαρέψω σήμερα. Όχι ότι με νοιάζει, αλλά η σκέψη περνάει από το μυαλό. Το δελφίνι έχει κλείσει τα μάτια του και βαριανασαίνει. Δεν χρειάζεται να είσαι ειδικός για να καταλάβεις ότι πεθαίνει. Έχει γείρει λιγάκι και ο φυσητήρας του κόντευε να μπει μέσα στο νερό τελείως. Το κρατάω με όλη μου τη δύναμη από το ένα πτερύγιο προσπαθώντας να το ισορροπήσω για να μη πνιγεί.

Με είχε φαει η αγωνία. Οι διακοπές μου θα μετατραπούν σ’ ένα εφιάλτη αν το δελφίνι ξεψυχήσει στα χέρια μου. Είναι η πρώτη μέρα διακοπών και έχω προγραμματίσει τόσα πολλά. Ψάρεμα, καταδύσεις, ύπνο, φαΐ ... σεξ (αν γνωρίσουμε τίποτα της προκοπής). Πάλι ο εαυτός μου. Τελικά ο καπετάνιος έχει δίκιο που μας αποκαλεί κακομαθημένους εκκεντρικούς τουρίστες.
Στον ορίζοντα διακρίνεται επιτέλους ένα σκάφος. Ο καπετάνιος είχε καλέσει βοήθεια από το θαλάσσιο πάρκο του Hel-ha. Χωρίς να καταλάβω για πότε έφτασε, τέσσερις δύτες περικυκλώνουν το δελφίνι και το ρυμουλκούν πάνω σε ένα φορείο. Μία ανακούφιση απερίγραπτη. Το δελφίνι έχει μισάνοιχτα τα ματάκια του και με κοιτάει. Πάλι αυτό το διαπεραστικό βλέμμα. Σφυρίζει χαρούμενα λες και με ευχαριστούσε. Νοιώθω ντροπή για όλες τις χαζές μου σκέψεις. Τι γελοίος που είμαι ... τι γελοίος που είμαι.

. . .

Όλοι μου σφίγγουν το χέρι και το μόνο που καταλαβαίνω από αυτά που λένε είναι “Bravo”. Έχουν βγει όλες οι κοπέλες από τα ταμεία και με χαιρετάνε. Μερικές με αγκαλιάζουν και με φιλάνε. Δεν καταλαβαίνω τι γίνεται τριγύρω μου. Όλο το βράδυ έμεινα ξάγρυπνος και είμαι πολύ κουρασμένος. Μία εκείνες οι κραυγές, μία το βλέμμα του χαραγμένο στην μνήμη μου, και τώρα όλος αυτός ο κόσμος τριγύρω μου. Έχω σαστίσει και δεν ξέρω τι να πω.

Μία ψηλή ξανθιά κοπέλα με ιατρική άσπρη στολή με πλησιάζει και μου λεει με άψογη αμερικάνικη προφορά “So, you are the Greek hero everybody is talking about”. Έλιωσα ... στην κυριολεξία έλιωσα κάτω από το γαλάζιο της βλέμμα. Φορούσε ένα μενταγιόν στο λαιμό της με μία ημισέληνο που με ελληνικά γράμματα έγραφε “Σελήνη”. “My name is Celine and I operated on your dolphin yesterday.” Δεν ξέρω τι μου έκανε περισσότερο εντύπωση. Το γεγονός ότι ήταν μια θεά που είχε αφιερώσει την ζωή της στα δελφίνια στο Μεξικό ή ότι την λέγανε Σελήνη. “You are the hero of the day here at the park!”

Με παίρνει από το χέρι και με οδηγεί μέσα στο πάρκο στη δεξαμενή, όπου φιλοξενούσαν το δελφίνι μου. “Its an amazing one. He is already doing great.” Πολύ κόσμος τριγύρω και πολλά παιδιά να φωνάζουν. Όλα προσπαθούν να τραβήξουν την προσοχή του και αυτό δεν ξέρει με ποιο να πρωτοπαίξει. Όχι ότι μπορεί, μετά βίας κολυμπάει, αλλά έχει μια απίστευτη ζωντάνια σήμερα. Χτες ξεψυχούσε με κραυγές στα χέρια μου, και σήμερα τραγουδάει με σφυρίγματα.

Μόλις με βλέπει ... ένα χαμόγελο ... μα ένα χαμόγελο. Δεν πίστευα στα μάτια μου. Δεν πίστευα με τίποτα ότι θα με αναγνώριζε. Ήθελα με όλη μου την ψυχή να με ξεχωρίσει στο πλήθος αλλά δεν ήλπίζα για να μην απογοητευτώ. Έρχεται κοντά μου και μου δίνει το πτερύγιο που του κρατούσα χτες για να το χαϊδέψω. Η ματιά του ... μια ευγνωμοσύνη ... μια ευγνωμοσύνη ... Θεέ μου πως δημιουργείς πλάσματα σαν κι αυτό; Τα μάτια μου έχουν βουρκώσει και μάλλον τα δάκρια έχουν ξεκινήσει. Δεν νομίζω να μπορώ να κρατηθώ για πολύ ακόμα. Τι σόι διακοπές είναι αυτές άμα τρέχουνε τα μάτια σου δάκρια, μου λετε; Ρεζίλι έγινα. Η γιατρός με αγκαλιάζει και με φιλάει στο μάγουλο. Τώρα καταλαβαίνω ... τώρα καταλαβαίνω γιατί έχει αφιερώσει τη ζωή της στα δελφίνια.
Μια πληγωμένη Φώκια...
Άβαταρ μέλους
Mary L.
 
Δημοσιεύσεις: 481
Εγγραφή: 17 Νοέμ 2006, 08:59
Τοποθεσία: Θεσ/νικη

Νέα δημοσίευσηαπό B.RenStorMinG » 09 Μαρ 2007, 14:45

Nice Mary. You made a point. :wink:
Άβαταρ μέλους
B.RenStorMinG
Site Admin
 
Δημοσιεύσεις: 2376
Εγγραφή: 01 Δεκ 2006, 16:36
Τοποθεσία: Ζάκυνθος/Θεσσαλονίκη

Νέα δημοσίευσηαπό Mary L. » 09 Μαρ 2007, 14:49

Η φύση έχει προικήσει αυτά τα πλασματάκια πολύ περισσότερο από τις αγελάδες . Δε με νοιαζουν τα ιερά και τα όσια των λαων για τις αγελάδες ουτε εχουν σημασία από τη στιγμή που κάποιοι είναι και ειδωλολάτρες . Τα δελφίνια είναι ανώτερα πλάσματα από αγελάδες και αρνιά και ακόμα άγνωστα για τους επιστήμονες . Δε θα σεβαστώ καμία παράδοση και κανένα έθιμο κανενός λαού όσον αφορά αυτό το θέμα
Μια πληγωμένη Φώκια...
Άβαταρ μέλους
Mary L.
 
Δημοσιεύσεις: 481
Εγγραφή: 17 Νοέμ 2006, 08:59
Τοποθεσία: Θεσ/νικη

Νέα δημοσίευσηαπό Johnkokk » 09 Μαρ 2007, 14:56

Βρε Μαίρη, μαζί σου είμαι :)

Λατρεύω τα δελφίνια, τα θεωρώ ανώτερα θηλαστικά και πληγώνομαι οταν βλέπω κάποιο πληγωμένο.

Εχω δει απο κοντά και εχω αγγίξει νεκρό δελφίνι ξεβρασμένο στην παραλία και μου σπάραξε τη καρδιά.

Απλά βάζω στο τραπέζι και μια άλλη οπτική.
Η αψαρία είναι επιλογή.
Βράγχια έχουν ΜΟΝΟ τα ψάρια.
Άβαταρ μέλους
Johnkokk
Site Admin
 
Δημοσιεύσεις: 5522
Εγγραφή: 14 Νοέμ 2006, 19:43
Τοποθεσία: Οπου υπάρχει θάλασσα.

Νέα δημοσίευσηαπό B.RenStorMinG » 09 Μαρ 2007, 15:04

OK.Αλλα οταν πριν πολλα χρονια διαβασα το "Ο γερος κι η θαλασσα ",η αναφορα του στο οτι εβγαζε δελφινια για να τρεφεται οσες μερες θα ψαρευε,καπως με χαλασε ,αλλα εγινε σεβαστη σαν πραξη επιβιωσης.

Προφανως (κι εδω διαφωνω με τον Johnkokk) μια βιομηχανοποιημενη σφαγη για να γεμισουν τα ψυγεια με κρεας δελφινιου δεν ειναι πραξη πολιτισμου.Ακομα και τα αρνια και οι γελαδες εχουν ενα ακαριαιο θανατο, δεν τα αφηνουν να ψυχορραγουν μεχρι να τα παραλαβει το φορτηγο. Αυτο δεν ειναι ψαρεμα ,ειναι απλα σφαγη.
Άβαταρ μέλους
B.RenStorMinG
Site Admin
 
Δημοσιεύσεις: 2376
Εγγραφή: 01 Δεκ 2006, 16:36
Τοποθεσία: Ζάκυνθος/Θεσσαλονίκη

Νέα δημοσίευσηαπό Mary L. » 09 Μαρ 2007, 15:08

την εχω καταλαβει την οπτική σου αλλά δεν μπορώ να το δεχτώ αυτό που λες , ειναι σαν να δικαιολογώ κάποιον που με σκοτώνει επειδή πέρασε άσχημα παιδικά χρόνια ή μεγαλωσε διαφορετικά απο μένα ....

δε γίνεται...
Μια πληγωμένη Φώκια...
Άβαταρ μέλους
Mary L.
 
Δημοσιεύσεις: 481
Εγγραφή: 17 Νοέμ 2006, 08:59
Τοποθεσία: Θεσ/νικη

Επόμενο

Επιστροφή στο Περιβάλλον καί διαχείριση.

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 5 επισκέπτες